าเป็นพ่อครัวหลวงรึ” เฉียนเป่าผสานมือและกำปั้นคารวะ
เซียวเสี่ยวหลงชะงักไปชั่วครู่ จากนั้นรอยยิ้มชั่วร้ายก็ผุดขึ้นบนใบหน้า เขาหรี่ตาแล้วเอ่ยตอบ “เถ้าแก่ปู้ยอดเยี่ยมไปเลยใช่ไหมเล่า เขาไม่ได้เก่งแค่การทำอาหารหรอกนะ แต่การวิจารณ์เองก็เรียกได้ว่าไร้เทียมทานเช่นกัน ข้าประทับใจในตัวเขาจริงๆ”
“เถ้าแก่ปู้รึ!” เฉียนเป่าขมวดคิ้ว ดวงตาหรี่ลงขณะสูดลมหายใจเข้าลึก “คนคนนี้… เป็นเจ้าของร้านใจไม้ไส้ระกำหรือนี่”
เซียวเสี่ยวหลงยิ้มอย่างลึกลับและไม่ได้ตอบอะไร เขาหันหลังกลับเดินตามปู้ฟางไป
ตอนที่ปู้ฟางกำลังเดินเอามือไพล่หลังจากไปนั้นเอง ระบบก็ประกาศเสียงขึงขังอยู่ในศีรษะ
“ยินดีด้วยนายท่าน ท่านทำภารกิจฉุกเฉินสำเร็จแล้ว ท่านชิมอาหารในร้านปักษาเพลิงนิรันดร์ครบสิบสามจาน ทั้งยังหาข้อบกพร่องได้หมด ระบบจะมอบรางวัลให้ท่านเดี๋ยวนี้”
………………
