ชาติย่อมดีขึ้นอย่างน้อยหนึ่งระดับแน่นอน
ผ่านไปสักพัก กลิ่นอาหารก็ลอยมาเข้าจมูก
พี่หญิงใหญ่ชุนเดินส่ายสะโพกทอดน่องเข้ามาใกล้พร้อมจานอาหารในมือ นางวางจานปูม้าจานใหญ่กลิ่นหอมฉุยลงบนโต๊ะ ปูม้าเหล่านั้นผ่าครึ่งวางตั้งตรงเด่นหราอยู่บนจาน ดูสวยงามน่ากินมาจากระยะไกล
“นี่เป็นอาหารจานดังของชั้นสองร้านปักษาเพลิงนิรันดร์ ผัดปูม้า” นางจ้องปู้ฟางด้วยสายตาท้าทายขณะวางอาหารลงบนโต๊ะ
เซียวเสี่ยวหลงรู้สึกควบคุมตนเองไม่ได้เล็กน้อยขณะสูดกลิ่นปูม้าเข้าปอด ก่อนหน้านี้ตอนที่เขามากินที่ร้านปักษาเพลิงนิรันดร์ เขาจะสั่งจานนี้อมากินตลอด
ชายหนุ่มหยิบปูม้าหนึ่งซีกมาใส่ชาม แกะเปลือกออกแล้วเริ่มกินทันที
ปู้ฟางเองก็หยิบปูม้ามาซีกหนึ่งด้วยเช่นกัน สีของปูม้าดูสวยเหมือนควบคุมความร้อนอย่างดี เปลือกสีแดงและกลิ่นหอมฟุ้งหลังจากที่นำไปผัดในกระทะทำให้ดูน่ากินพอตัว
เขาหยิบตะเกียบขึ้นมาหนึ่งข้าง เอาไปสะกิดกระดองปูให้เปิดออก กลิ่นหอมของเนื้อปูฟุ้งกระจายใส่หน้า เนื้อปูสีขาวนุ่มยังคงอุ่นอยู่เล็กน้อย เมื่อวางตัดกับกระดองสีแดงจึงทำให้ดูสวยน่ากิน
ปู้ฟางไม่ได้กินเนื้อปูเข้าไปทันที แต่ใช้ตะเกียบช้อนมันปูขึ้นมาจากกระดอง มันปูเป็นสีเหลืองอำพันดูน่ากินเป็นอันมาก แม้กลิ่นหอมจะไม่แรงนักแต่มันก็ถือเป็นหัวใจหลักของการกินปู
“หืม” หลังจากที่ชิมมันปูในกระดองเรียบร้อย ชายหนุ่มก็ขมวดคิ้วและไม่พูดอะไร เขากัดเนื้อปูนุ่มหอม สีหน้ายังคงตายด้าน
หลัง
