จากที่ชิมทั้งมันปูและเนื้อปูเสร็จ ชายหนุ่มก็วางปูม้าลงและไม่พูดอะไรเหมือนเดิม
“เป็นอะไรไป หาที่ติไม่ได้รึ อาหารที่ชั้นแรกเตรียมไว้ให้คนทั่วไปกิน แน่นอนว่าต้องมีข้อบกพร่องอยู่แล้ว แต่ที่ชั้นนี้อาหารทุกจานเตรียมไว้สำหรับผู้สูงศักดิ์ ซึ่งเป็นเหล่าผู้มีชื่อเสียงของนครหลวง เจ้ายังจะหาที่ติได้อีกหรือไม่”
เมื่อพี่หญิงใหญ่ชุนเห็นว่าปู้ฟางไม่ได้พูดอะไร นางก็เริ่มเย้ยหยันเขาทันที
เซียวเสี่ยวหลงและคนอื่นๆ ชะงักและจ้องปู้ฟางด้วยสายตางุนงง พวกเขารู้จักนิสัยของชายหนุ่มดี และรู้ดีว่าชายตรงหน้าย่อมไม่พลาดโอกาสที่จะทับถมคนอื่นแน่นอน
ปู้ฟางปรายตาไปมองพี่หญิงใหญ่ชุนที่กำลังได้อกได้ใจ จากนั้นก็เม้มปากก่อนพูดเสียงเรียบ “ไม่ใช่ว่าข้าอึ้งจนไม่รู้จะพูดอะไร แต่ข้ารู้สึกหมดคำพูดต่างหาก นี่มันอาหารจานเด็ดของชั้นสองร้านปักษาเพลิงนิรันดร์จริงๆ รึ
“ยังไม่ต้องพูดถึงกระบวนการปรุงปูม้า แค่การเลือกปูม้าที่จะนำมาใช้ก็ผิดแล้ว สิ่งสำคัญที่สุดของปูม้าผัดคือวิธีการเลือกปูม้า เนื้อของปูม้าที่เลือกมาอ่อนนุ่มไม่พอแถมยังจืดเหมือนน้ำเปล่า แค่มองดูข้าก็รู้แล้วว่าปูนี้เพาะขึ้นมาสำหรับเป็นอาหารไม่ได้โตตามธรรมชาติ สัมผัสของเนื้อปูดูว่างเปล่าแถมรสชาติก็แย่กว่าปูม้าที่โตตามธรรมชาติมากโข ยิ่งไปกว่านั้นวิธีการผัดก็ผิดไปหมด การควบคุมความร้อนทำได้ไม่ดี ผลที่ออกมาคือมันปูกลิ่นจืดจางและมีรสชาติจืดชืดจากการทำให้สุกจนเกินไป โดยรวมแล้วข้าใ