ือกใช้แก่เกินไป บางชิ้นก็ขมเกินและเหนียวจนเคี้ยวยาก นอกจากนี้กุ้งแต่ละตัวยังคุณภาพไม่เสมอกัน บางตัวตอนที่เอามาทำอาหารนั้นยังไม่ตายแต่บางตัวก็ตายแล้ว รสชาติจึงต่างกันจนเกินไป ข้าให้ศูนย์คะแนน”
เมื่อได้ยินคำประเมินของปู้ฟาง พี่หญิงใหญ่ชุนก็มีสีหน้าเหมือนตกอยู่ในภวังค์ นางหงุดหงิดมากเสียจนหน้าอกเริ่มกระเพื่อมขึ้นลงพลางคิดว่า “ไอ้หน้าผีดิบตายซากนี่มันมาหาเรื่องพวกเราจริงๆ เสียด้วย! กล้าดีอย่างไรมาบอกว่าอาหารจานพิเศษของชั้นหนึ่งรสชาติเลวเกวไร้ค่า! หมอนี่มันเป็นใครถึงกล้ามาวิจารณ์พวกเราเช่นนี้!”
พี่หญิงใหญ่ชุนนวดหน้าอกใหญ่เบิ้มของตนเอง ดวงตามองไปที่ปู้ฟางอย่างเย็นชาพร้อมเอ่ย “ดูเหมือนว่าท่านจะเป็นพ่อครัวเหมือนกันใช่หรือไม่ ในเมื่อเป็นพ่อครัวเหมือนกันก็ควรจะเข้าใจสิ… คิดว่าตนเองเป็นใครกันถึงมาวิจารณ์อาหารของร้านปักษาเพลิงนิรันดร์เช่นนี้!”
……………………..
