ที่ไม่เคยเกิดขึ้นที่ร้านปักษาเพลิงนิรันดร์มาก่อน อาหารที่พ่อครัวแม่ครัวร้านนี้ทำมักทำให้ทุกคนยอมสยบเสมอ!
หลังจากที่บริกรนำอาหารจานสุดท้ายของโต๊ะปู้ฟางออกมา เขาก็เดินไปบอกพี่หญิงใหญ่ชุนว่าเกิดเหตุไม่ชอบมาพากลขึ้นที่โต๊ะนั้น ตัวนางเองก็ประหลาดใจเช่นกัน สีหน้าของนางดูเคลือบแคลงขณะนำอาหารจานสุดท้ายไปวางบนโต๊ะของปู้ฟาง
เมื่อพี่หญิงใหญ่ชุนเดินมาถึงโต๊ะ ก็เห็นว่าบนโต๊ะเต็มไปด้วยอาหารที่แทบไม่มีใครแตะ รูม่านตาของนางหดแคบลงเล็กน้อยขณะเอ่ยถาม “ตายแล้ว นายน้อยเซียวเจ้าคะ เหตุใดท่านจึงไม่กินอะไรเลยเล่าเจ้าคะ รสชาติไม่ถูกปากเช่นนั้นหรือ”
ตอนนี้ปู้ฟางอารมณ์ไม่ค่อยดีนัก การที่เขาไม่ได้กินอาหารอร่อยถูกปากทำให้หน้าตาบูดบึ้งมากขึ้นไปอีก
เซียวเสี่ยวหลงชี้ไปที่ปู้ฟางอย่างจนปัญญา “นายน้อยปู้ท่านนี้บอกว่าอาหารของร้านเจ้า… รสชาติแย่จนกินไม่ได้”
“อะไรกัน นายน้อยเซียวพูดเล่นใช่หรือไม่เจ้าคะ ทุกคนในนครหลวงรู้ดีว่าอาหารของร้านเรายอดเยี่ยมที่สุด แม้ว่านี่จะเป็นเพียงชั้นหนึ่งของร้าน แต่คุณภาพและรสชาติก็เทียบได้กับอาหารจานเด็ดของร้านอาหารใหญ่เจ้าอื่นเลยทีเดียว!” พี่หญิงใหญ่ชุนพูดพร้อมโบกมือรัวๆ
นางหันไปมองปู้ฟาง สีหน้าบอกบุญไม่รับ
ปู้ฟางไม่สนใจนางและใช้ตะเกียบคีบอาหารจานสุดท้ายขึ้นมา
หลังจากที่กินเข้าไปเพียงคำเดียวชายหนุ่มก็วางตะเกียบลงบนโต๊ะ เขาส่ายหน้าแล้วพูดเสียงเรียบ “สำหรับหน่อไม้ผัดกุ้งจานนี้ หน่อไม้ที่เล
