ากนั้นก็ดื่มน้ำเข้าไปอึกใหญ่เพื่อล้างความคาวออกจากปาก
“แม้แต่เรื่องพื้นฐานอย่างการกำจัดคาวปลายังทำได้ไม่ดี ไม่จำเป็นต้องเสียเวลากินหรอก แค่ชิมน้ำแกงดูก็รู้ว่าเนื้อปลาคงมีรสคาวเช่นกัน” สีหน้าของชายหนุ่มบอกบุญไม่รับ น้ำเสียงเย็นชาเล็กน้อยขณะประเมินคุณภาพอาหารตรงหน้า
เซียวเสี่ยวหลงและอีกสองคนที่เหลือต้องประหลาดใจอีกครั้ง เถ้าแก่ปู้ให้คะแนนอาหารจานนี้เป็นศูนย์ตั้งแต่ยังไม่ได้ชิมเนื้อปลาด้วยซ้ำ… แน่นอนว่าชายหนุ่มไม่ได้เชื่อทันที เขาหยิบตะเกียบขึ้นมาคีบเนื้อปลาเข้าปาก
รสชาตินั้นจัดว่าอร่อยใช้ได้ ความคาวของปลาที่ปู้ฟางบอกแน่นอนว่ามีอยู่ แต่ก็ไม่ได้รุนแรงถึงเพียงนั้น อยู่ในระดับที่รู้สึกได้แต่ก็รับได้เช่นกัน
“การทำอาหารนั้นต้องทำตามกระบวนการที่ถูกต้องอย่างเข้มงวด หากมองข้ามสิ่งใดไปหรือทำอะไรพลาดไปเพียงเล็กน้อย ความผิดพลาดนั้นย่อมแสดงออกมาในรสชาติของอาหาร! รสคาวปลาไม่ควรมีตั้งแต่แรก อาหารจานปลารายการใดที่มีรสคาวของปลา ถือว่าสอบตก” ปู้ฟางวิพากษ์วิจารณ์อย่างไร้ความปราณี
สหายร่วมโต๊ะทั้งสามพยักหน้าแม้จะไม่เข้าใจสิ่งที่ชายหนุ่มพูดทั้งหมด ไม่นานนักพนักงานก็นำอาหารจานอื่นมาวางเพิ่มเติม แต่เมื่อเห็นสภาพอาหารบนโต๊ะที่แทบไม่มีใครแตะ เขาก็สะดุ้งเล็กน้อย
บางจานนั้นแทบไม่ถูกแตะเลย ส่วนบางจานก็มีร่องรอยการกินเพียงเล็กน้อยเท่านั้น โดยรวมแล้วดูเหมือนว่าชิมเพียงครั้งเดียวแล้วก็ไม่ได้กินเพิ่มอีก
นี่เป็นสิ่ง
