ด้วยความโกรธ มันอ้าปากกว้างเห็นคมเขียวแหลม ก่อนกลืนปลาที่แย่งผงผลึกเข้าไปทั้งตัว
กลิ่นเลือดจางๆ ลอยขึ้นในอากาศจากใจกลางสระน้ำ…
อวี่อ๋องมองสิ่งที่เกิดขึ้นด้วยความพึงพอใจ ดวงตาของเขาเย็นชาเล็กน้อยขณะมองปลาใหญ่กินปลาเล็ก
“แม้แต่ปลาเองยังรู้จักการต่อสู้แย่งชิง แล้วคนในราชวงศ์จะมานั่งทำตัวดีต่อกันได้อย่างไร การแย่งชิงอำนาจกันภายในย่อมต้องมือเปื้อนเลือดเสมอ…”
อวี่อ๋องพึมพำเสียงแผ่วเบา ทันใดนั้นเสียงฝีเท้าก็ดังขึ้นเบื้องหลังเขา
ร่างหลายร่างปรากฏขึ้นด้านหลัง ทุกร่างล้วนสวมชุดคลุมสีดำ ปล่อยพลังปราณเที่ยงแท้อ่อนๆ ออกมา
“มาแล้วรึ” มุมปากขององค์ชายยกขึ้นเป็นรอยยิ้ม เขาโยนผงผลึกในมือทิ้งไปทั้งหมด แล้วค่อยๆ หันหลังกลับไป
ร่างหนึ่งยกมือขึ้นถอดหมวกที่คลุมศีรษะตนเองออก เผยให้เห็นใบหน้าซูบซีดเหมือนโครงกระดูก ดวงตาของเขาลึกโหล นัยน์ตามีเปลวไฟวิญญาณเต้นตุบๆ อยู่
“หัวหน้าผู้อาวุโสแห่งสำนักวิญญาณหุนเชียนอวิ่นคารวะอวี่อ๋อง”
……………………….
