้น
“เจ้าว่าอย่างไรนะ ท่านพ่อเสด็จไปร้านนั้นด้วยพระองค์เองเลยรึ”
ที่ด้านซ้ายของประตูจัตุรัสมายาสวรรค์ ภายในวังใหญ่โตโอ่อ่าขององค์ชายรัชทายาท ซูฉีกำลังรายงานข้อมูลนี้ให้องค์ชายรู้ รูม่านตาขององค์ชายหดแคบทันที เขาผุดลุกขึ้นยืน
“ถูกต้องแล้วพะย่ะค่ะองค์ชาย หัวหน้าขันทีเหลียนและราชองค์รักษ์กั้นทางเข้าตรอกไม่ให้ผู้ใดเข้าไปได้แม้แต่คนเดียว…” ซูฉีเอ่ย
องค์ชายรัชทายาทเอามือไพล่หลังแล้วเริ่มเดินไปเดินมา จากนั้นก็เงยหน้ามาถาม “ซูฉี มีข่าวคราวเกี่ยวกับไก่ปักษาเพลิงนิรันดร์ที่ข้าสั่งให้เจ้าไปหาบ้างหรือไม่”
“องค์ชาย… ได้ความอยู่พะย่ะค่ะ อีกไม่กี่วันไก่จะถูกส่งมาถึงนครหลวงแล้วพะย่ะค่ะ” ซูฉีตอบพร้อมโค้งคำนับ
จีเฉิงอันพยักหน้าด้วยสีหน้าจริงจัง “ข้าไม่รู้ว่าท่านพ่อทราบเรื่องน้ำแกงสมุนไพรไก่ปักษาเพลิงหรือไม่ระหว่างไปที่ร้าน แต่หากท่านพ่อทราบ ข้าจะรีบนำไก่ไปแสดงให้ท่านดูทันที แต่หากท่านไม่ทราบ… ข้าก็จะเอาส่วนผสมนั้นไปให้เถ้าแก่ปู้ที่ร้าน เพื่อให้เขาทำน้ำแกงให้”
องค์ชายรัชทายาทนวดนิ้วตนเอง มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้ม
…
ณ ตำหนักอวี่อ๋อง ที่กลางสวน
อวี่อ๋อง จีเฉิงอวี่อยู่ในชุดลำลอง ปล่อยผมสยายไม่ได้รวบ ในมือถือผงผลึกเอาไว้ ขณะเดินวนรอบสระน้ำที่ใจกลางสวน นานๆ ทีเขาจะโปรยผงผลึกจำนวนเล็กน้อยลงไปในน้ำ
ทันทีที่ผงผลึกตกลงไปในน้ำ ปลาสีสันสดใสก็ว่ายขึ้นมาแย่งกันกิน
ปลาสีแดงที่แย่งผงผลึกไม่ทันสะบัดตัวดิ้นเร่าอยู่ในสระ
