ดชอบชั่วดีในใจ เขาปฏิเสธความหวังดีของจักรพรรดิอีกครั้ง
จักรพรรดิรู้สึกอับอายเป็นอันมาก เขาถูกปู้ฟางปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใยไปแล้วตอนที่พยายามใช้เงินล่ออีกฝ่ายให้มาเป็นพ่อครัวประจำตัว จากนั้นยังถูกปฏิเสธการมอบชื่อร้านให้อีก…
ร้านใจไม้ไส้ระกำนี้เก่งนักเรื่องความหยิ่งผยอง แต่ก็มีดีพอที่จะทำตัวอวดดีได้
“ได้ ย่อมได้! ถ้าเช่นนั้นข้าขอบใจเถ้าแก่ปู้มากที่ต้อนรับขับสู้ข้าเป็นอย่างดีในวันนี้” จักรพรรดิพยักหน้าอย่างเฉยชา เขาวางผลึกไว้บนโต๊ะ จากนั้นก็จากไปโดยมีเซียวเหมิงคอยดูแล
การที่จักรพรรดิมากินอาหารที่ร้านในวันนี้ทำให้ลูกค้าประจำเข้าร้านไม่ได้
วันนี้ซูฉีตั้งใจว่าจะมากินปลาต้ม แต่เมื่อมาถึงทางเข้าตรอกก็พบฝูงชนจำนวนมากปิดทางเข้าอยู่ ภาพตรงหน้าทำให้เขาตกใจเป็นอันมาก จึงได้ถามไถ่ผู้คนโดยรอบจนรู้ว่าเกิดสิ่งใดขึ้น
“สวรรค์ช่วย แม้แต่ฝ่าบาทยังเสด็จมาเสวยอาหารที่ร้านเถ้าแก่ปู้ด้วยพระองค์เองรึ! ข้าต้องรีบนำข่าวไปแจ้งองค์ชายโดยด่วน!” ซูฉีตกใจเป็นอันมาก เขาล้มเลิกความคิดที่จะเข้าไปกินอาหารแล้วรีบหันหลังกลับวังไปทันที
ในเวลาเดียวกันนั้นเอง ข่าวที่ว่าจักรพรรดิมากินอาหารที่ร้านเล็กๆ ในตรอกด้วยตนเองก็แพร่สะพัดไปทั่วนคร
จักรพรรดิเป็นที่นิยมชมชอบในหมู่ประชาชนเป็นอันมาก จึงทำให้เกิดปรากฏการณ์แห่ตามคนดังขึ้น ร้านเล็กๆ ของฟางฟางกลายเป็นที่รู้จักไปทั่วเมือง ผู้สูงศักดิ์ทรงอิทธิพลแทบทุกคนล้วนรู้ข่าวนี้ด้วยกันทั้งสิ
