ใกล้ด้วยความเร็วสูง สีหน้าของชายหนุ่มไร้อารมณ์ดังเดิม เขาดูไม่สนใจแม้แต่น้อย ยืนดูสถานการณ์อยู่อย่างนั้นโดยไม่กระดิกตัวทำอะไร
หัวใจของเซียวเยวี่ยตกไปอยู่ที่ตาตุ่ม เขายังยอมแพ้ตอนนี้ไม่ได้เด็ดขาด ชายหนุ่มกระเสือกกระสนเลือดตาแทบกระเด็นกว่าจะมีปราณขั้นนี้ได้ จะปล่อยให้ไอ้ขันทีเหลียนนี่มาจับตัวเขาไปง่ายๆ ได้อย่างไร! หากถูกวังหลวงจับได้ อนาคตที่รออยู่ย่อมมีเพียงความตายอย่างแน่นอน
ดวงตาของหุนเชียนต้วนก็เอ่อล้นไปด้วยความสิ้นหวังเช่นกัน เขาบาดเจ็บสาหัสอยู่แล้ว จะไปสู้กับขันทีเหลียนที่มีสภาพร่างกายสมบูรณ์ได้อย่างไร
เขาจะต้องมาตายอยู่ที่นี่จริงๆ หรือ ถึงอย่างไรก็ยอมไม่ได้เด็ดขาด!
แส้ม้าของเหลียนฟู่กลายสภาพเป็นของแหลมคมราวกระบี่พุ่งตรงเข้าใส่เซียวเยวี่ย พลังปราณเที่ยงแท้ซึ่งคมกริบจนน่ากลัวก่อตัวขึ้นในบริเวณโดยรอบ มันรุนแรงเสียจนหมายทำลายล้างทุกอย่างให้ราบเป็นหน้ากลอง
“ข้าจะมาตายเช่นนี้ไม่ได้! ข้ายังตายไม่ได้!” ดวงตาของเซียวเยวี่ยกลายเป็นสีแดงก่ำ ใบหน้าหล่อเหลาบูดเบี้ยวเข้าหากัน
เขาหันไปมองปู้ฟางเป็นครั้งสุดท้าย แล้วก็เห็นว่าชายหนุ่มเจ้าของร้านดูไม่สนใจแม้แต่น้อย
ไอ้เวรเอ๊ย!
“เหมือนที่คิดไว้ไม่มีผิด ตนเป็นที่พึ่งแห่งตนเท่านั้นสินะ!” เซียวเยวี่ยคิดพร้อมตะโกนกรีดร้องก้อง เขาเปิดปากออก เผยให้เห็นลำแสงสว่างเจิดจ้าในลำคอ
พลังปราณไร้ขอบเขตจากกระบี่ระเบิดขึ้นภายในร้าน เจตจำนงทรงพลังน่าเกรงขามของกระบี
