“ข้าไม่ได้ซ่อนตัวผู้ร้าย เจ้าจะเข้ามาก็ได้ แค่ห้ามสู้ในร้านเท่านั้น” ปู้ฟางพูดด้วยสีหน้าไร้อารมณ์
“ตายๆ อย่าคิดว่าเจ้าไร้เทียมทานแค่เพราะมีไอ้หุ่นเชิดนี่นะ! ข้าละอยากรู้จริงๆ ว่าเจ้ามีกลเม็ดเด็ดพรายอะไรซ่อนเอาไว้อีกนอกจากไอ้เจ้าหุ่นเชิดนี่!” เสียงแหลมสูงของเหลียนฟู่สะท้อนไปทั่วตรอก พลังปราณเที่ยงแท้ไหลบ่าออกจากร่าง
“แม่ทัพเซียว กันไอ้หุ่นเชิดนั่นไว้ ข้าจะบุกเข้าร้านไปลากตัวพวกชั่วนั่นออกมาเอง!”
ขันทีจีบนิ้วโป้งกับนิ้วชี้เข้าด้วยกัน พร้อมฟาดแส้ม้าใส่คู่ต่อสู้
เหลียนฟู่เปิดฉากโจมตีก่อนโดยการสาดพลังจากแส้ใส่เจ้าขาว เขาเคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูงจนไม่อยากเชื่อสายตา เส้นขนมากมายในแส้พุ่งตรงออกไป กลายสภาพเป็นเข็มโลหะด้วยพลังปราณเที่ยงแท้จากตัวเจ้าของแส้
สีหน้าของเซียวเหมิงเปลี่ยนไปทันที เขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องเผด็จศึก ชุดเกราะของเขาดังกระทบกันกังวานก้อง
ขณะที่เซียวเหมิงกันเจ้าขาวไว้ การโจมตีของเหลียนฟู่ก็หลบเลี่ยงเจ้าขาวไปได้ เป้าหมายของเขาคือเซียวเยวี่ยและหุนเชียนต้วนที่ซ่อนตัวอยู่ในร้าน
ใบหน้าของชายทั้งสองในร้านเปลี่ยนไปทันที สถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุดได้เกิดขึ้นแล้ว แม้เจ้าขาวจะทรงพลังมาก แต่ก็เป็นเพียงหุ่นเชิดที่มีปราณขั้นนักพรตยุทธการเท่านั้น เมื่อเซียวเหมิงสกัดมันไว้ ขันทีเหลียนที่มีปราณขั้นนักพรตยุทธการอีกคนก็มือว่างมาจัดการพวกเขาได้
ปู้ฟางยืนกอดอกมองขันทีเหลียนที่กำลังเข้ามา
