จากแม่ทัพของตน ทหารห้านายในอาณัติของโอวหยางซงเหิงที่มีปราณขั้นราชันยุทธการก็ตะโกนกร้าวออกมา แล้วพุ่งเข้าใส่ร้านตรงหน้าทันที เป้าหมายของพวกเขาคือการจับเซียวเยวี่ยและหุนเชียนต้วนให้จงได้!
ใบหน้าของเซียวเยวี่ยซีดขาว แต่ยังมีรอยยิ้มประดับอยู่ขณะมองทหารห้าคนที่กำลังพุ่งเข้ามา
ตอนนั้นเองร่างใหญ่ก็ปรากฏขึ้นที่หน้าร้าน ดวงตาเป็นประกายกะพริบแสงวาบ
ผู้ฝึกตนขั้นราชันยุทธการห้าคนชะงัก แต่ก็ยังเรียกพลังปราณเที่ยงแท้ของตนออกมา เล็งไปยังหุ่นเชิดจักรกลที่ขวางทางอยู่
เกิดเสียงดังโครม ตามมาด้วยร่างของผู้ฝึกตนขั้นราชันยุทธการห้าคนที่ปลิวไปด้านหลัง ร่างกระแทกปักลงบนพื้น กลิ้งหลุนๆ สองสามทีก่อนแน่นิ่งไป
“ข้าบอกแล้วมิใช่รึ จะเข้าร้านก็เข้ามา แต่อย่าก่อเรื่อง…” ปู้ฟางกอดอกพูดด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ “คิดว่าข้าล้อเล่นหรืออย่างไร”
ตอนนั้นเองผู้คนรอบร้านก็สูดลมเย็นเข้าปอดลึก พลางคิดเหมือนกันว่า “เพียงฝ่ามือเดียวก็จัดการผู้ฝึกตนขั้นราชันยุทธการห้าคนได้ราบคาบ ไอ้หุ่นเชิดนี่มันอะไรกัน! ไอ้หนุ่มนี่… มันเป็นใครกัน!”
ใบหน้าของหุนเชียนต้วนแข็งทื่อ ส่วนเซียวเยวี่ยยังคงยิ้มกริ่ม
ทันใดนั้นปู้ฟางก็หันหน้ามามองเซียวเยวี่ย แล้วพูดเสียงตายด้าน “ข้าเกลียดการโดนผู้อื่นหลอกใช้เป็นที่สุด ดังนั้นอย่าสะเออะยิ้มโดยเด็ดขาด… หากข้าเห็นเจ้าแล้วไม่สบายลูกตา ข้าจะจับเจ้าโยนออกจากร้านไปเสีย”
สีหน้าของเซียวเยวี่ยพลันแข็งทื่อตามอาชญากรร่วมช
