รึ” แม่ทัพใหญ่เซียวเหมิงลุกขึ้นยืน โกรธจัดเสียจนหัวเราะออกมา ผู้ฝึกตนระดับเจ็ดขั้นนักพรตยุทธการจะไม่มีน้ำยาพอทำลายร้านเล็กๆ นี้ได้อย่างไรกัน
ภายในเสี้ยวลมหายใจ ดวงตาของปู้ฟางก็พร่าเลือน แม่ทัพใหญ่เซียวเหมิงมาปรากฏตัวตรงหน้าเขา ใบหน้าหล่อเหลานั้นอยู่ห่างจากหน้าของปู้ฟางไปเพียงหนึ่งคืบ ความเย็นที่แผ่ออกจากร่างทำให้รูขุมขนของชายหนุ่มหดตัว
“ยโสนักทั้งที่เป็นแค่ระดับสามขั้นคลั่งยุทธการ ไหนขอดูเสียหน่อยว่าเจ้าจะสมราคาคุยหรือไม่” แม่ทัพใหญ่เซียวเหมิงพูดเสียงเรียบ พร้อมยกมือขึ้นจะจับตัวปู้ฟาง
ปู้ฟางจับจ้องไปที่แม่ทัพใหญ่เซียวเหมิงด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ บรรยากาศในร้านตึงเครียดขึ้นทันที
ปัง!
ชายหนุ่มก้าวถอยไปข้างหลังสองก้าว ฝ่ามือของแม่ทัพใหญ่เซียวเหมิงไม่ได้ปะทะร่างของเขาแต่อย่างใด เพราะเจ้าขาวเข้ามากันเอาไว้ได้ทันท่วงที
แขนหุ่นยนต์ของเจ้าขาวยกขึ้นหยุดฝ่ามือที่คิดโจมตีเอาไว้ได้ ควันสีเขียวลอยล่องออกจากฝ่ามือของทั้งสองขณะปะทะกัน
“พวกที่เข้ามาก่อความไม่สงบจะต้องโดนจับแก้ผ้าประจานต่อหน้าประชาชี” ดวงตาของเจ้าขาวกะพริบแสงสีแดงวาบ เสียงจักรกลดังตามมา
ดวงตาของแม่ทัพใหญ่เซียวเหมิงเองก็สว่างวาบขึ้นเช่นกันขณะมองหุ่นยนต์ตรงหน้า “นี่คือหุ่นเชิดจักรกลที่ทำให้เยียนอวี่ได้รับบาดเจ็บสินะ มันกันการโจมตีของข้าได้อย่างไม่คณนามือ! เหมือนที่คิดไว้ไม่มีผิด ร้านนี้มีอะไรซ่อนไว้จริงๆ ด้วย”
ร่างของแม่ทัพใหญ่เซียวเหมิง
