บิดงอ ขณะปล่อยอีกหมัดไปที่เจ้าขาวด้วยความเร็วแสง
ปัง!
ปัง ปัง ปัง!
ทั้งสองแลกหมัดกัน ฝ่ามือเร็วจนมองแทบไม่เห็น การปะทะยังคงเกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง ส่งเสียงดังสะท้อนไปทั่วร้าน
รูม่านตาของปู้ฟางหดแคบด้วยความประหลาดใจ นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเห็นคนต่อกรกับเจ้าขาวได้อย่างสูสี สมแล้วที่เป็นผู้ฝึกตนระดับเจ็ดขั้นนักพรตยุทธการ
โอวหยางเสี่ยวอี้นั้นประหลาดใจยิ่งกว่า ในใจของนางคิดมาตลอดว่าท่านลุงเซียวที่น่ากลัวคือผู้ที่แข็งแกร่งที่สุด นางไม่เคยคาดคิดเลยว่าเจ้าขาวเองจะมีความสามารถไม่ยิ่งหย่อนไปกว่ากัน!
ทั้งสองก้าวเท้าออกจากกันด้วยเสียงดังลั่น
ควันสีเขียวลอยออกจากมือของเจ้าขาว ดวงตากะพริบไฟถี่
แม่ทัพใหญ่เซียวเหมิงขมวดคิ้วเล็กน้อย สะบัดแขน ก่อนสูดหายใจเข้าลึก
“ระบบ เจ้าขาวไม่ได้ไร้เทียมทานหรอกรึ เหตุใดจึงเอาชนะลุงวัยกลางคนผู้นี้ไม่ได้” ปู้ฟางถามด้วยความงุนงง เขาคิดมาตลอดว่าเจ้าขาวนั้นไม่มีใครโค่นลงได้
“ความสามารถในการต่อสู้ของเจ้าขาวคิดจากขั้นปราณของนายท่านบวกเข้าไปอีกสี่ขั้น เจ้าขาวจะแข็งแกร่งต่อเมื่อนายท่านแข็งแกร่ง หากนายท่านอ่อนแอ การป้องกันร้านก็จะอ่อนแอตามไปด้วย” ระบบอธิบายเสียงเคร่ง
มุมปากของปู้ฟางกระตุก พลังปราณของเขาตอนนี้อยู่ที่ระดับสามเท่านั้น แปลว่าเจ้าขาวมีปราณอยู่ที่ระดับเจ็ด ซึ่งเท่ากับขั้นปราณของแม่ทัพใหญ่เซียวเหมิง เพราะเหตุนี้จึงได้เสมอกันเช่นนี้
“ระบบ แล้วหากเจ้าขาวเอาชนะคนที่มาก่