อความไม่สงบไม่ได้เล่า” ชายหนุ่มถามในใจ
“นายท่านไม่ต้องเป็นกังวลไป เจ้าขาวไม่ใช่ด่านสุดท้ายของร้าน ทว่านายท่านก็ยังต้องทำงานหนักเพื่อหาผลึกมาให้ได้อยู่ดี นายท่านต้องต่อสู้เพื่อให้ได้มาซึ่งขั้นปราณที่สูงขึ้น เพื่อเพิ่มความสามารถในการต่อสู้ของเจ้าขาวให้ไปถึงระดับเก้า” ระบบเอ่ย
ตูม ตูม ตูม!
แม่ทัพใหญ่เซียวเหมิงจริงจังขึ้นหลังจากประมือกับเจ้าขาวสองสามครั้ง ผู้ฝึกตนอันดับหนึ่งในอาณาจักรจะมาพลาดท่าให้หุ่นเชิดจากร้านเล็กๆ เช่นนี้ได้อย่างไร หากมีใครรู้เข้า เห็นทีเขาคงได้กลายเป็นตัวตลกให้ทั้งจักรวรรดิหัวเราะเยาะเป็นแน่
ตอนที่เขากำลังจะปล่อยกระบวนยุทธเพื่อเผด็จศึกนั่นเอง แม่ทัพใหญ่ก็รู้สึกได้ถึงรังสีอำมหิตน่ากลัว รังสีนั้นไม่มีตัวตน จับต้องไม่ได้ และพุ่งตรงเข้าใส่จิตใจเขา ทำให้ร่างทั้งร่างพาลแข็งทื่อ พลังจากกระบวนยุทธ์ที่เขาเรียกมาไว้ในมือดับสลายลงไป
ที่ทางเข้าร้าน สุนัขสีดำตัวใหญ่ที่นอนหลับอยู่อ้าปากหาว ดวงตาเหลือบมองที่แม่ทัพใหญ่อย่างมีนัยยะ
เพียงมันปราดมองครั้งเดียว แม่ทัพใหญ่เซียวเหมิงก็เหงื่อแตกพล่าน เขาเกือบลืมไปเสียสนิทว่าที่หน้าร้านมีสุนัขลึกลับนอนอยู่
“เช่นนั้นก็ได้ ร้านของเจ้ามีฤทธิ์พอตัวเลยทีเดียว ข้าหวังว่าเจ้าจะสามารถช่วยชีวิตบุตรสาวข้าได้จริงในอีกสองวันต่อจากนี้ มิเช่นนั้นแล้วละก็… ต่อให้เราต้องตายตกไปตามกัน ข้าก็จะทำให้เจ้าต้องชดใช้ด้วยชีวิต” รังสีจากร่างกายแม่ทัพใหญ่สลายหายไป
