วางกลยุทธ์ของซูฉี และนับถือว่าอีกฝ่ายเป็นผู้มากพรสวรรค์
“ท่าน… ท่านลุงเซียว ท่านมาที่นี่ทำไม” โอวหยางเสี่ยวอี้ยังคงกลัวเซียวเหมิงอยู่ อย่างไรเสียตำแหน่งผู้ฝึกตนที่แข็งแกร่งที่สุดในนครหลวงก็เป็นที่น่ายำเกรงถึงขีดสุด
“ข้ามาร้านอาหาร ก็ต้องมากินสิ” แม่ทัพใหญ่เซียวเหมิงตอบเรียบๆ จากนั้นก็หันหน้าไปมองรายการอาหารบนผนัง ราคาที่แพงหูฉี่ไม่ได้ทำให้แม่ทัพใหญ่ประหลาดใจแม้แต่น้อย สีหน้าของเขาไม่ได้เปลี่ยนไปเลยสักนิด
สมแล้วที่เป็นผู้ฝึกตนระดับเจ็ดขั้นนักพรตยุทธการ อารมณ์ของคนผู้นี้มั่นคงมาก
ซูฉีพยักหน้ากับตนเองคนเดียว พร้อมยกนิ้วโป้งชื่นชมแม่ทัพใหญ่เซียวเหมิงอยู่ในใจ
“เอาซี่โครงเปรี้ยวหวาน ข้าวผัดไข่สูตรปรับปรุง ปลาดองเหล้า ขนมจีบทองคำ… และสุราหัวใจหยกเยือกแข็งหนึ่งเหยือก” เขาค่อยๆ อ่านชื่อรายการอาหารที่จะสั่งออกมาอย่างใจเย็น ยังคงเอามือไพล่หลังอยู่
เมื่อจำรายการที่สั่งได้เรียบร้อย โอวหยางเสี่ยวอี้ก็เดินไปที่ครัวแล้วบอกรายการกับปู้ฟาง
ปู้ฟางประหลาดใจเล็กน้อย “ดูเหมือนว่าจะมีนักชิมกระเป๋าหนักมา สั่งเยอะขนาดนี้คงได้ผลึกไม่น้อย…” เขาพยักหน้าอย่างไร้อารมณ์กับตนเองแล้วเริ่มทำอาหาร
ซูฉีกินปลาต้มหมดอย่างรวดเร็ว แล้วหันไปบอกลาแม่ทัพใหญ่เซียวเหมิง ก่อนเร่งรีบจากไปเพื่อรายงานเรื่องนี้ให้นายของตนรู้
การที่ท่านแม่ทัพใหญ่เซียวเหมิงมาเยือนร้านอาหารแห่งนี้ นับเป็นโอกาสงามสำหรับองค์ชายรัชทายาทที่จะชนะใจอีกฝ่าย
