ือสุราอันดับหนึ่งในจักรวรรดิวายุแผ่วจริงๆ เสียด้วย
หลังจากที่ดื่มหมดจอก เจ้ารู่เก๋อก็มีสีหน้าเจ็บปวดใจ ชายหนุ่มรู้แล้วว่าตนเองเป็นฝ่ายพ่ายในครั้งนี้
เขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องมอบโอสถรวมปราณระดับห้าให้เซียวเยียนอวี่
ก่อนหน้านี้เขาตั้งใจว่าจะใช้โอสถนี้เพื่อบรรลุปราณระดับสี่ขั้นจิตยุทธการ แต่ก็ไม่ได้คาดคิดว่าตนเองจะเป็นฝ่ายปราชัย โอสถที่หลุดมือไปหมายความว่าความสำเร็จในการบรรลุขั้นปราณได้ถอยห่างเขาไปอีกครั้ง
เซียวเยียนอวี่รับขวดหยกจากเจ้ารู่เก๋อ นางคลี่ยิ้มน้อยๆ ใบหน้าสวยหวานเหมือนนางสวรรค์ “นายน้อยเจ้าไม่ต้องหัวเสียไปหรอก แม้เจ้าจะเสียโอสถรวมปราณไป แต่ก็ยังมีโอกาสได้กินซี่โครงเปรี้ยวหวานของเถ้าแก่ปู่ เจ้าไม่ได้เสียอะไรไปแม้แต่น้อย”
จะไม่เสียอะไรไปได้อย่างไรเล่า เป็นไปได้หรือ ซี่โครงเปรี้ยวหวานนั้นรสชาติอร่อยล้ำจนทำให้จิตใจของเขาเปี่ยมสุขได้ก็จริง แต่โอสถรวมปราณก็เป็นสิ่งที่จะช่วยให้เขาพัฒนาขั้นปราณขึ้นไปได้ หากนำสองอย่างนี้มาเทียบกัน มองจากมุมใดก็ขาดทุนเห็นๆ! นอกเสียจากว่า… ซี่โครงเปรี้ยวหวานของเถ้าแก่ปู้จะช่วยให้เขาบรรลุขั้นปราณได้เช่นกัน แต่ว่า… จะเป็นไปได้อย่างไรกัน
เจ้ารู่เก๋อเจ็บกระดองใจเหมือนคนอกหักจนหายใจแทบไม่ออก สีหน้าของเขาบูดเบี้ยวบอกบุญไม่รับ
เซียวเยียนอวี่ยิ้มให้กับภาพที่เห็น ซี่โครงเปรี้ยวหวานจะราคาสูงถึงห้าสิบผลึกได้อย่างไรถ้าแค่อร่อยอย่างเดียว หากข้าวผัดไข่สามารถเพ
