!!
ชายปริศนาดีดนิ้วชี้กับนิ้วโป้งเหมือนดีดแมลงน่ารำคาญ พลันพลังที่มองไม่เห็นก็พุ่งออกจากนิ้วของเขาอย่างรวดเร็ว ร่างของเจ้ารู่เก๋อชะงักงันไปชั่วขณะ พลังที่รวมเอาไว้ทั่วร่างฝ่อตัวลงเหมือนลูกโป่งหมดลม
ชายหนุ่มร้องโอดโอย ร่างจิ้มพื้นเอาหน้าทิ่มลง…
เจ้ารู่เก๋อมีสีหน้าเหม่อลอย ร่างทั้งร่างสั่นเทา ปากไหวระริก น่ากลัวเกินไปแล้ว… ภายในเสี้ยวลมหายใจ ชายหนุ่มรู้สึกราวกับตนเองกำลังจะตายลงเสียตรงนั้น!
จุดสีแดงปรากฏขึ้นกลางหน้าผากของเขา ก่อนขยายครอบคลุมทั้งหน้าผากอย่างรวดเร็ว
“หากเราไม่ได้อยู่ที่ร้านเถ้าแก่ปู้ ป่านนี้เจ้าคงกลายเป็นศพไปแล้ว” ชายในชุดดำพูดเสียงราบเรียบ จากนั้นก็ค่อยๆ ลดมือลง แล้วไม่พูดสิ่งใดอีก
บรรยากาศภายในร้านพลันเย็นยะเยือก ทุกคนกลั้นหายใจ
เจ้ารู่เก๋อหน้าบูดเบี้ยวขณะยันตัวขึ้นจากพื้น จากนั้นก็เดินกลับไปที่โต๊ะของตนเอง แล้วนั่งลงเงียบๆ
สามยักษ์ร้ายแห่งตระกูลโอวหยางกำลังดึงโอวหยางเสี่ยวอี้ออกจากจุดอันตรายเช่นกัน หากประเมินจากความน่ากลัวของการโจมตีเมื่อครู่แล้ว ชายผู้นี้ต้องมีปราณระดับห้าขั้นราชันยุทธการเป็นอย่างน้อย
แต่นั่นก็เป็นการประเมินขั้นต่ำสุด เนื่องจากเจ้ารู่เก๋อมีปราณอยู่ที่ระดับสามขั้นคลั่งยุทธการ และกำลังจะบรรลุระดับสี่ขั้นจิตยุทธการแล้ว ต่อให้เป็นผู้ฝึกตนระดับห้าขั้นราชันยุทธการก็น่าจะฆ่าเขาตายในเสี้ยวลมหายใจเดียวได้ยากพอตัว ดังนั้นชายตรงหน้าพวกเขานี้ จะต้องมีปราณระดับ
