แต่องค์หญิงน้อยแห่งตระกูลโอวหยางยังผงะเมื่อได้เห็นอาหารราคาห้าสิบผลึก
“ข้ารวยล้นฟ้าถึงเพียงนี้ ห้าสิบผลึกขนหน้าแข้งไม่ร่วงหรอก อย่าลืมที่เราพนันกันไว้เล่า เยียนอวี่ รอไปชมจันทร์บนเรือกับข้าได้เลย” เจ้ารู่เก๋อยิ้มด้วยความมั่นใจ ในฐานะบุตรชายของเสนาบดีฝ่ายซ้าย เจ้ารู่เก๋อมีกิจการมากมายในนครหลวง ห้าสิบผลึกถือเป็นเงินขี้ประติ๋วสำหรับเขาจริงๆ
อันที่จริงแล้ว เมื่อผู้ฝึกตนบรรลุปราณระดับห้าขั้นราชันยุทธการ ผลึกที่ต้องใช้ในการฝึกปราณก็มีหน่วยหลักพันตลอด การบรรลุขั้นปราณต้องรวบรวมผลึกให้ได้มากหลายหมื่นผลึกเลยทีเดียว
ด้วยเหตุนี้ผลึกจึงถือเป็นของดาษดื่นเสียเหลือเกินสำหรับผู้ฝึกตนชั้นสูง แม้เจ้ารู่เก๋อจะไม่ได้มีปราณสูงถึงเพียงนั้น แต่ก็มีกิจการมากมายที่เขานั่งแท่นเป็นเจ้าของอยู่ แถมกิจการเหล่านั้นยังมีผู้ฝึกตนเป็นกลุ่มลูกค้าหลักอีกด้วย เขาจึงมีผลึกไหลเข้ามืออย่างไม่ขาดสาย
ชายหนุ่มในชุดขาวยิ้มเผล่ก่อนนั่งลงบนเก้าอี้ เขาหยิบเหยือกไพลินที่บรรจุสุราน้ำอัญมณีทิพย์ออกมา ทั้งยังหยิบจอกส่วนตัวหลายจอกออกมารินอีกด้วย เขาแจกจ่ายจอกสุราให้เซียวเยียนอวี่และคนอื่นๆ ก่อนเอ่ยชวน “มานั่งด้วยกันเร็ว เรามาเริ่มชิมสุราน้ำอัญมณีทิพย์กันก่อนดีกว่า”
การที่สุราน้ำอัญมณีทิพย์ได้รับเลือกจากจักรพรรดิให้เป็นสุราประจำราชวงศ์ และจัดเป็นสุราอันดับหนึ่งในจักรวรรดิวายุแผ่วนั้นแน่นอนว่าย่อมมีเหตุผลของมัน ทันทีที่ชายหนุ่มรินสุรา
