ปู้ฟางประเมินผลลัพธ์แล้วรู้สึกพอใจเล็กน้อย
ชายหนุ่มจุ่มจวักไม้ไผ่ที่ระบบมอบให้ลงไปในโถแล้วตักสุราขึ้นมาครึ่งจวัก ด้านนอกของจวักเป็นสีเขียว ส่วนด้านในเป็นสีน้ำตาลอ่อน สุราใสบริสุทธิ์เหมือนน้ำเปล่า ปราศจากซึ่งมลทินใดๆ
กระบวนการหมักเก้ากรรมวิธีทำให้สุราหัวใจหยกเยือกแข็งสะอาดใสตามชื่อ เหมือนลำธารในหุบเขาลึก
ปู้ฟางเลื่อนจวักเข้ามาใกล้จมูกเพื่อดมดู กลิ่นสุราเข้มข้นพุ่งเข้าโพรงจมูกของเขาทันที ชายหนุ่มน้ำลายสอ รู้สึกเหมือนเมาเล็กน้อยก่อนที่จะทันได้ดื่มเข้าไปสักหนึ่งอึกเสียอีก
เขาเทสุราจากจวักใส่จอกกระเบื้องสีฟ้าขาว น้ำสุราใสสะอาดหมดจดเฉกเช่นสุราชั้นเลิศ
ปู้ฟางยกจอกขึ้นจรดริมฝีปาก ทันทีที่สุราเข้าปาก น้ำใสสะอาดนั้นก็เข้าห่อหุ้มลิ้นของเขาแล้วไหลเข้าลำคอไป ความรู้สึกเย็นกายกระจายไปทั่วร่าง จากนั้นท้องของเขาก็ร้อนราวมีไฟสุม ตอนที่เพลิงกำลังจะกลืนกินเขาเข้าไปทั้งตัวนั้นเอง ความเย็นก็กลับมาแทนที่อีกครั้ง สัมผัสร้อนและเย็นในกายสลับกันแผลงฤทธิ์ไปมาไม่หยุด…
“นี่มันสุราชั้นเลิศ!” ชายหนุ่มดูดปากตนเอง ใบหน้าดื่มด่ำมีความสุข แม้เขาจะไม่ค่อยมีความรู้เรื่องสุรามากนัก แต่สุราจอกนี้นับเป็นสุราที่อร่อยสุดที่เขาเคยดื่มมาในชีวิต
แต่แม้รสชาติจะเยี่ยมยอด ฤทธิ์สุราเองก็แรงไม่ยิ่งหย่อนไปกว่ากัน ด้วยกระบวนการหมักอันซับซ้อน จึงทำให้ความแรงของสุรามากตามไปด้วย
ชายหนุ่มสะกดความอยากดื่มเพิ่มลงไป แล้วตักสุราใส่เหยือกเล็
