“เนื้อของอสูรเวทระดับเก้าในตำนานเช่นนั้นรึ!”
มุมปากของจีเฉิงเสวี่ยกระตุก ดวงตาขององค์ชายหนุ่มจับจ้องอยู่ที่ปู้ฟางผู้กำลังแสดงสีหน้าลึกลับ หากจีเฉิงเสวี่ยไม่ได้มองปู้ฟางเปลี่ยนไปจากเหตุการณ์ก่อนหน้านี้ เขาคงคิดว่าพ่อครัวหนุ่มตรงหน้ามีปัญหาด้านพัฒนาการทางสมองอย่างแน่นอน
อสูรเวทในตำนานคืออะไรน่ะหรือ ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดทั่วทั้งจักรวรรดิวายุแผ่วคือเสี่ยวเหมิง แม่ทัพใหญ่อันดับหนึ่งของอาณาจักร กระนั้นแม่ทัพเสี่ยวเหมิงผู้ยิ่งใหญ่ซึ่งทำให้เหล่าผู้เยี่ยมยุทธ์ของสำนักที่อยู่รายรอบต้องสยบนั้น ยังมีปราณอยู่เพียงระดับเจ็ดขั้นนักพรตยุทธการเท่านั้น…
แต่เถ้าแก่เจ้าของร้านจากตรอกเล็กๆ แสนห่างไกลในนครหลวงที่มีปราณเพียงระดับสองขั้นเจ้ายุทธการ กลับพูดถึงเนื้อของอสูรเวทในตำนาน… จีเฉิงเสวี่ยไม่รู้ว่าอสูรเวทในตำนานนั้นแข็งแกร่งเพียงใด แต่ก็พออนุมานได้จากระดับความเยี่ยมยุทธ์ของแม่ทัพใหญ่เสี่ยวเหมิง
อสูรเวทในตำนานหนึ่งตัวน่าจะมีพละกำลังเทียบเท่าแม่ทัพใหญ่เสี่ยวเหมิงสิบกว่าคน และแม่ทัพใหญ่เสี่ยวเหมิงสามารถสยบผู้เยี่ยมยุทธ์หลายร้อยคนจากสำนักน้อยใหญ่ได้ ดังนั้นแม่ทัพใหญ่เสี่ยวเหมิงสิบกว่าคน… คงสามารถทำลายพระราชวังหลวงให้ราบเป็นหน้ากลองได้เพียงปัดมือหนึ่งครั้งเป็นแน่
“เถ้าแก่ปู้นี่ชอบล้อเล่นเสียจริง ข้าเคยไปเยือนมาหลายที่ แต่ก็ไม่เคยได้ยินเรื่องอสูรเวทในตำนานระดับเก้าแม้แต่น้อย” จีเฉิงเสวี่ยพูดพร้อมยิ้มบาง ปล
