็นประกาย เขาหันไปถามปู้ฟาง
“ใช่” ชายหนุ่มพยักหน้าอย่างไร้อารมณ์ จากนั้นก็ลุกขึ้นเตรียมทำงาน เจ้าอ้วนจินเข้ามาประเดิมเป็นลูกค้ารายแรกในวันนี้ แปลว่าเขาต้องยุ่งอย่างแน่นอน
เมื่อเจ้าอ้วนจินและสหายเห็นขนมจีบทองคำสดใหม่จากซึ้ง ทุกคนก็พากันทึ่ง กลิ่นหอมน่ากินทำให้พวกเขาอยากลองชิมอย่างถึงที่สุด
แน่นอนว่าอาหารฝีมือปู้ฟางนั้นอร่อยเหลือเชื่อ
ริมฝีปากของเจ้าอ้วนจินมันย่องขณะกินขนมจีบอย่างเอร็ดอร่อย ส่วนคนอื่นที่พลังปราณไม่ถึงระดับสามขั้นคลั่งยุทธการนั้นก็ทำได้แค่มองน้ำลายไหล
“เถ้าแก่ปู้ ฝีมือการทำอาหารของท่านนี่เยี่ยมยอดยากหาใครเทียบเทียมจริงๆ ขนมจีบทองคำนี้อร่อยที่สุด! เป็นอาหารที่เหมาะกับข้ามากเลยทีเดียวเชียว! ฮ่าๆ !” เจ้าอ้วนจินอยากสั่งอีกจาน แต่ก็ถูกปู้ฟางปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใย
ขนมจีบหนึ่งจานราคาสิบผลึก แต่ราคาเท่านี้ก็ไม่ได้ทำให้เจ้าอ้วนจินขนหน้าแข้งร่วงแต่อย่างใด เนื่องจากขนมจีบเพียงเก้าลูกนั้นไม่พอยาไส้ เขาจึงสั่งอาหารจานอื่นมากินด้วย
ผ่านไปพักใหญ่ คณะของเจ้าอ้วนจินก็ออกจากร้านเล็กๆ ของฟางฟางไปด้วยสีหน้าพึงพอใจ การได้กินอาหารรสเลิศเช่นนี้ทุกวันถือเป็นความสุขอย่างหาอะไรมาเทียบไม่ได้สำหรับพวกเขา
เมื่อเจ้าอ้วนจินและสหายจากไป ร่างเล็กก็ค่อยๆ เดินเข้าร้านมาพร้อมขยี้ตาไปด้วย
“นายท่านตัวเหม็น ข้าไม่ได้มาสายใช่หรือไม่” โอวหยางเสี่ยวอี้พูดไปหาวไป
เสียงฟ้าร้องดังมาแต่ไกล
ทันทีที่โอวหยางเสี้ยวอี้เ