้านอีกครั้ง เมื่อเห็นว่ากลุ่มคนที่ติดตามนางมาวิ่งผ่านตรอกไปเรียบร้อยแล้ว นางก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก จากนั้นจึงเดินทอดน่องไปที่โต๊ะแล้วนั่งลงบนเก้าอี้ “มีอะไรขายบ้าง แจกแจงมาซิ”
“เขียนอยู่บนรายการอาหารแล้ว หันไปมองเองสิ” ปู้ฟางตอบ
“บอกมาไม่ได้หรืออย่างไร!” เด็กหญิงจ้องปู้ฟางอย่างโกรธเกรี้ยวอีกครั้ง ก่อนหันหลังไปมองรายการอาหารเบื้องหลัง
“นี่มันซ่องโจร! ซ่องโจรชัดๆ !” นางอุทานออกมาอย่างบันดาลโทสะเมื่อเห็นราคาของอาหารแต่ละจาน จากนั้นก็กระโดดผางออกจากเก้าอี้ แล้วยกมือขึ้นชี้หน้าตะโกนใส่ปู้ฟาง
“ไอ้เถ้าแก่ใจหิน ข้าจะเอาบิดาข้ามาจับเจ้าเข้ากรง!”
ใบหน้าของปู้ฟางเคร่งขรึมขึ้น มุมปากกระตุก ในฐานะชายผู้ใฝ่ฝันอยากเป็นพ่อครัวเทพ เขาย่อมไม่มีเวลามาทำตัวไร้สาระกับเด็กกะโหลกกะลา
ดังนั้นชายหนุ่มจึงเอามือตบหัวเด็กหญิงเบาๆ จากนั้นก็อุ้มนางขึ้นแล้วเดินไปที่ทางเข้าร้าน ระหว่างเดินไปเขาก็พูดกับนางไปด้วย “เด็กดี กลับบ้านไปเล่นหมากเก็บนะ”
เด็กหญิงที่กำลังถูกปู้ฟางอุ้มดิ้นพราดๆ ทันที ใบหน้าน่ารักบูดเบี้ยวด้วยโทสะ
“ไอ้หื่น ปล่อยข้าเดี๋ยวนี้!”
นางไม่อยากออกไปข้างนอก เนื่องจากองค์รักษ์ของบิดายังตามหาตัวนางอยู่ หากออกไปต้องโดนจับได้แน่นอน
“ข้าจะสั่งอะไรมากิน ข้าจะสั่งแน่นอน!” เด็กหญิงเหลือบตาไปมองแล้วพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
ปู้ฟางชะงักค้างไปชั่วครู่ ก่อนวางตัวนางลง
เด็กหญิงขมวดคิ้วแล้วพ่นลมอย่างโกรธๆ จากนั้นก
