ยอยู่ที่นี่ มันอยากจับคนที่น่ารักน่ากอดเช่นข้าแก้ผ้า!”
“มีบทลงโทษสองประเภทด้วยกัน ประเภทแรกคือถูกจับแก้ผ้าประจานต่อหน้าประชาชี ประเภทที่สองคือจ่ายหนี้ด้วยร่างกาย” ระบบตอบเสียงเรียบ
“จ่ายหนี้ด้วยร่างกายรึ มีวิธีการเช่นนั้นด้วยหรือนี่” ปู้ฟางเลิกคิ้วขึ้นแล้วเหลือบไปมองเด็กหญิงอกไข่ดาว จากนั้นก็ถอนหายใจพลางส่ายหน้า
“วิธีการ ‘จ่ายหนี้ด้วยร่างกาย’ นั้น หมายถึงการใช้แรงงานเป็นบริกรที่ร้านเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์” เสียงจริงจังของหุ่นยนต์ช่วยแก้ความคิดอกุศลในใจของปู้ฟาง
ชายหนุ่มกระแอมกระไอออกมาเบาๆ ทันที
“ในเมื่อเจ้าไม่มีเงินจ่าย ก็ต้องทำงานที่ร้านข้าเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์ งานหลักคือยกอาหารที่ทำเสร็จแล้วไปให้ลูกค้า” ปู้ฟางเอ่ย
เด็กหญิงชะงักไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็พยักหน้าตอบรับ “ได้!”
คราวนี้เป็นตัวปู้ฟางเองที่ประหลาดใจ “ทำไมตอบตกลงง่ายเพียงนี้ ต้องปฏิเสธสิถึงจะถูก”
“ข้าไม่จ่ายค่าจ้างเจ้านะ!” ปู้ฟางย้ำ แต่เด็กหญิงก็กลอกตาใส่เขาแทนคำตอบ
ด้วยเหตุนี้ เด็กหญิงที่หนีออกจากบ้านก็ได้มาอยู่ที่ร้านเล็กๆ ของฟางฟางในฐานะบริกรจิ๋ว
เมื่อเวลาทำการสิ้นสุดลง ปู้ฟางก็ปิดร้านแล้วเดินขึ้นชั้นบนไป
ส่วนเด็กหญิงที่หนีออกจากบ้านมานั้น แน่นอนว่านางไม่มีที่ไป จึงได้อยู่อีกห้องหนึ่งภายในร้าน แต่ก็หลังจากที่นางกราบกรานและก่อกวนปู้ฟางอยู่นาน ชายหนุ่มจึงยอมให้อยู่ได้
……
“นายท่าน ยินดีด้วยที่ทำภารกิจระยะสั้นสำเร็จ ท่านจะได้รับร
