เวียนอยู่ภายในปาก รสชาติของสายน้ำที่หวานอ่อนๆ เข้าเกาะกุมต่อมรับรสของเขาทันที และมอบความรู้สึกสดชื่นสบายให้ชายหนุ่ม สายน้ำไหลลงลำคอของเขาเข้าไปในบริเวณช่องท้อง จากนั้นก็กระจายตัวไปยังแขนขาทั้งสองข้าง ความรู้สึกนั้นสุขล้ำเกินบรรยาย ราวกับมีสาวงามมากมายนับไม่ถ้วนกำลังนวดเฟ้นร่างกายของเขาด้วยมือนุ่มนิ่ม
“นี่มันผักจริงๆ รึ” เซียวเสี่ยวหลงตกใจเป็นอันมาก นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตที่เขาเคยกินผัดผักเช่นนี้ ชายหนุ่มถึงกับบรรยายความรู้สึกออกมาไม่ถูกเลยทีเดียว
“ผัดผักจานนี้ถือเป็นจานที่ทดสอบฝีมือของพ่อครัวอย่างแท้จริง ผักต้องยังครบถ้วนทั้งความชุ่มน้ำและสารอาหาร พ่อครัวที่จะปรุงจานเช่นนี้ออกมาได้ต้องมีความเชี่ยวชาญทั้งการควบคุมความร้อน และการกะเวลาที่พอดิบพอดีไม่ขาดไม่เกิน” นายน้อยสามอธิบาย ก่อนกลืนน้ำลายรับคำพูดตนเอง
ปู้ฟางพยักหน้ารับ นายน้อยสามพูดถูกต้องทุกประการ ผัดผักจานนี้คือจานที่ต้องใช้ทักษะการประกอบอาหารมากที่สุดจากทั้งสี่รายการที่ร้านนี้ขาย
“ข้าขอรู้ชื่อแซ่ของเจ้าได้หรือไม่” นายน้อยสามลุกขึ้นยืนแล้วยิ้มให้ปู้ฟางอย่างอ่อนโยน
“ข้าแซ่ปู้ ชื่อตัวคือฟาง” ปู้ฟางตกใจ ก่อนเอ่ยตอบห้วนๆ ตรงไปตรงมา
“เถ้าแก่ปู้นี่เอง ข้าประทับใจความสามารถในการประกอบอาหารของเจ้ามาก ข้าจะพูดตรงๆ กับเจ้าเลยก็แล้วกัน ข้ามีนามว่าจีเฉิงเสวี่ย องค์ชายสามแห่งจักรวรรดิวายุแผ่ว” นายน้อยสามพูดพร้อมรอยยิ้มอ่อนโยน ความมั่นใจในตน
