เองของราชวงศ์แผ่ไอออกจากร่างกาย
เซียวเสี่ยวหลงตกใจ “จู่ๆ นายน้อยก็เปิดเผยตัวตน เป็นเพราะเหตุใดกัน”
“อ๋อ” ปู้ฟางมองจีเฉิงเสวี่ยด้วยสีหน้าเรียบเฉย “ไอ้หมอนี่เป็นองค์ชาย องค์ชายนี่… เป็นอะไรที่น่าประทับใจใช่ไหมนะ”
เมื่อจีเฉิงเสวี่ยเห็นว่าปู้ฟางไม่ตกใจกับสถานะของตน ก็พลันประหลาดใจเล็กน้อย
“เถ้าแก่ปู้อยากมาเป็นพ่อครัวประจำตัวของข้าหรือไม่ วางใจได้เลยว่าเงินเดือนของเจ้าพอกินพอใช้แน่นอน เดือนละร้อยผลึกเป็นอย่างไร” จีเฉิงเสวี่ยพูดด้วยรอยยิ้ม เขามั่นใจมากว่าปู้ฟางจะไม่ปฏิเสธข้อเสนอนี้แน่
การได้มาเป็นพ่อครัวประจำตัวขององค์ชายนั้นเป็นความใฝ่ฝันของพ่อครัวมากมายหลายคนในจักรวรรดิ เนื่องจากเป็นโอกาสงามที่จะได้ทั้งชื่อเสียงและหน้าตา
ยิ่งไปกว่านั้น เงินเดือนเดือนละร้อยผลึกยังจัดว่ามากกว่าพ่อครัวหลวงเสียอีก
เซียวเสี่ยวหลงชะงักทันทีกับการกระทำที่ไร้จริยธรรมของนายน้อยสาม นายน้อยพยายามจะดึงปู้ฟางไปทำงานด้วยรึ แล้วเขาจะไปหาข้าวผัดไข่ที่ทั้งอร่อยและช่วยเพิ่มพลังปราณให้จากที่ใดอีกกันเล่า!
“เถ้าแก่ปู้ ตั้งสติเอาไว้! อย่ายอมสยบให้กับความโลภของตนเองเชียวนะ!” เซียวเสี่ยวหลงตะโกนก้องในใจ
ปู้ฟางมององค์ชายสามจีเฉิงเสวี่ยผู้มั่นใจในตนเองด้วยใบหน้าเรียบเฉย ส่วนองค์ชายจีเฉิงเสวี่ยนั้นก็กำลังจ้องเขากลับด้วยความคาดหวัง
“อ๋อ… อยากได้ข้าไปเป็นพ่อครัวประจำตัวรึ”
“ถูกต้องแล้ว!”
“ขออภัยนะ แต่เจ้าคุณสมบัติไม่พอ”
ปู้ฟางตอบ
