หายๆ ประจำเมืองหลวง
“ซุนฉีเซี่ยง! ข้าไม่มีเวลามาวุ่นวายกับเจ้าหรอกนะวันนี้ หลีกไป!” แม้เซียวเสี่ยวหลงจะดูเหมือนสาวน้อย แต่เขาก็ยังสามารถปล่อยพลังน่าเกรงขามออกมาได้ยามที่โกรธ
ทว่าซุนฉีเซี่ยงก็ไม่ได้กลัวอีกฝ่ายแต่อย่างใด ชายหนุ่มเพียงแค่ยักไหล่หนึ่งทีเท่านั้น สายตาจับจ้องไปที่สตรีใต้ผ้าคลุมข้างๆ เซียวเสี่ยวหลงด้วยสีหน้าโอหัง จากนั้นดวงตาของเขาก็พลันเบิกกว้างขึ้นด้วยความประหลาดใจ!
“สวรรค์เป็นพยาน! ข้าไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเองเลย! นั่นมันแม่นางเซียวเยียนอวี่มิใช่รึ! ยินดีที่ได้รู้จักขอรับ”
ซุนฉีเซี่ยงรู้ในที่สุดว่าสตรีภายใต้ผ้าคลุมคือเซียวเยียนอวี่ แล้วก็เป็นอันเสียกระบวนในทันที เสือผู้หญิงอย่างเขาจะยอมพลาดโอกาสตามราวีสาวในฝันไปได้อย่างไร
“หลีกไปเสีย” เซียวเยียนอวี่พูดเสียงเบา นางไม่อยากเสียเวลาสนทนากับคนเช่นนี้แม้แต่คำเดียว
ซุนฉีเซี่ยงยักไหล่ เขาอยากเปิดฉากสนทนากับนาง แต่เลือดในกายก็พลันเย็นเฉียบทันทีที่สายตาประสานเข้ากับเซียวเยียนอวี่ ชายหนุ่มรู้สึกตัวทันทีว่าแม่นางตรงหน้าเขาแข็งแกร่งจนน่ากลัวเพียงใด
หลังจากที่พัฒนาก้าวหน้ามาหลายหมื่นปี ระบบการฝึกปราณในทวีปมังกรซ่อนเร้นก็ได้ตกผลึกเป็นระดับขั้นที่ชัดเจน
บนทวีปมังกรซ่อนเร้นแห่งนี้ ทุกคนเป็นผู้ฝึกตน ตั้งแต่พ่อแก่แม่เฒ่าไปจนถึงลูกเด็กเล็กแดงอายุห้าขวบ การฝึกปราณเป็นสิ่งที่มีอยู่ในทุกครัวเรือน ทว่าด้วยพรสวรรค์โดยกำเนิดที่แตกต่างกัน ผลลัพ