เดียวเท่านั้น เสียงตะโกนโวยวายก็ปลุกให้เขาตื่นขึ้น ชายหนุ่มผงกศีรษะขึ้นมองอย่างไร้อารมณ์ แล้วก็เห็นหนุ่มหน้าสวยคนที่กินข้าวผัดไข่เข้าไปเมื่อวาน
“หือ” ชายหนุ่มสังเกตเห็นผู้ที่ยืนอยู่ข้างๆ อีกฝ่าย แม้จะสวมผ้าคลุมอยู่ แต่ปู้ฟางก็รู้ได้ทันทีว่านางเป็นสตรี! “ทั้งหน้าอกและบั้นท้าย… แม่นางคนนี้หุ่นดีเป็นบ้า!”
เซียวเยียนอวี่มุ่นคิ้วขณะประเมินร้านอาหารเล็กๆ ที่เซียวเสี่ยวหลงพานางมา “ร้านอาหารไกลปืนเที่ยงเช่นนี้จะไปมีข้าวผัดไข่แสนมหัศจรรย์ได้อย่างไรกัน”
“ท่านเป็นเถ้าแก่ของร้านนี่รึ” เซียวเยียนอวี่ถาม
เสียงของนางไพเราะเสนาะหู
“ถูกต้องแล้ว” ปู้ฟางพยักหน้าอย่างใจเย็น
เซียวเยียนอวี่เดินเข้าร้านโดยไม่พูดอะไรอีก ภายในร้านสะอาดสะอ้านมาก นางลองเอานิ้วรูดไปบนโต๊ะ แล้วก็พบว่าไม่มีฝุ่นแม้แต่เม็ดเดียว นางพอใจบรรยากาศภายในร้านพอตัวเลยทีเดียว
แม้ร้านอาหารนี้จะเล็กทั้งยังตั้งอยู่ในที่ห่างไกล แต่การตกแต่งนั้นจัดว่าทำได้ดี บรรยากาศดูดีทั้งยังสะอาดอีกด้วย
หลังจากที่เซียวเยียนอวี่ประเมินทัศนียภาพรอบตัวเรียบร้อย สายตาของหญิงสาวก็ไปตกอยู่ที่รายการอาหารตรงกลางร้าน นางเลิกคิ้วขึ้นทันที ดวงตาเป็นประกายด้วยความไม่อยากเชื่อ
“เจ้าเซียวเสี่ยวหลงพูดจริงเรื่องข้าวผัดไข่หรือนี่… ชามละหนึ่งผลึกรึ ส่วนข้าวผัดไข่สูตรปรับปรุงนี่ชามละสิบผลึก หมอนี่เป็นบ้าหรืออย่างไรกัน”
“เถ้าแก่ เมื่อวานนี้ข้าไม่เห็นว่าจะมีข้าวผัดไข่สูตรปรับปร
