ดความชั่ว ก็ย่อมต้องทำทุกวิถีทาง
โหยวซือลั่วยืนอยู่บนยอดเขา คิ้วพลันขมวดขึ้นมาเมื่อได้ยินคำพูดนี้ ภายในใจคิดว่าคำพูดนี้ไม่ถูกต้อง เพียงแต่ชายที่สวมหมวกลี่เม่าผู้นั้นสภาวะแข็งแกร่งเป็นอย่างมาก เขาจึงไม่สะดวกที่จะพูดห้ามปราม
ซูจึเย่ไม่อยากสนใจพวกปัญญาอ่อนเหล่านี้ จึงหมุนตัวเดินไปทางแม่น้ำชุนชิงอีกครั้ง
หม่าหวาสีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย ในใจครุ่นคิดว่าหรือตนเองจะคิดผิดจริงๆ?
ในดวงตาของเขามีแววตาดุร้ายปรากฏขึ้นมา กระบี่บินแหวกอากาศทะยานออกไปอีกครั้ง ก่อนจะฟันลงไปยังแม่เล้าที่อยู่ตรงด้านหน้าหน้าผา
ลำแสงกระบี่สีน้ำเงินจางๆ บินลงมาจากบนท้องฟ้า ฟันลงไปยังกระบี่บินเล่มนั้นอย่างแม่นยำ
กั้วหนานซานลอยลงมาตรงด้านหน้าหน้าผา
โหยวซือลั่วและศิษย์ยอดเขาเหลี่ยงว่างอีกสองสามคนที่เหลือเห็นศิษย์พี่ใหญ่ปรากฏตัว ต่างรู้สึกตกใจเป็นอย่างมาก พากันขี่กระบี่เข้ามาคารวะ
กั้วหนานซานโบกมือตัดเชือกกระบี่ ใช้กระบี่ทะเลครามรับเอาแม่เล้าผู้นั้นลงมาที่พื้น ก่อนจะมองไปทางหม่าหวาแล้วกล่าวว่า “ทำการใหญ่ให้มองข้ามเรื่องเล็ก แต่นี่มิใช่เรื่องเล็ก”
หม่าหวาอยู่กับกั้วหนานซานมาหลายปี รู้จักนิสัยของเขาดี รู้ว่าเวลานี้เขาโกรธจริงๆ แล้ว แผ่น
