ตเหล่านั้นกลับพบว่ามีบางอย่างแปลกๆ เกล็ดหิมะที่กระทั่งคนธรรมดายังไม่หวาดกลัว แต่ในตอนที่ตกลงมาบนร่างกายของเขา มันกลับน่าหวาดกลัวเหมือนดั่งใบมีด แม้นพวกเขาจะใช้พลังคุ้มกันร่างกาย แต่ก็ยังไม่อาจหยุดยั้งเกล็ดหิมะที่เชือดเฉือนลงมาบนเสื้อผ้าของพวกเขาได้ ความหนาวเย็นรุกคืบเข้าไปในเส้นลมปราณ
มีผู้บำเพ็ญพรตบางคนคิดจะฉวยโอกาสนี้มาแสดงความแน่วแน่ของตนเองเพื่อสร้างความประทับให้แก่คนในเรือนจิ่งหยวน แต่ผลสุดท้ายกลับเกือบจะต้องถูกหิมะแช่แข็งตายภายในคืนเดียว
กระทั่งในเวลานี้ถึงได้มีคนเข้าใจว่านี่มันเกิดอะไรขึ้น
นี่มันใช่หิมะในฤดูใบไม้ผลิที่เป็นเหมือนเกลือหรือปุยของดอกหลิวที่ไหนกัน ที่มันคือความโกรธเกรี้ยวของท่านกฎแห่งกระบี่ของชิงซานต่างหาก!
ในโลกแห่งการบำเพ็ญพรตจะมีสักกี่คนที่สามารถแบกรับความโกรธของหยวนฉีจิงได้? เหล่าผู้บำเพ็ญพรตพากันแยกย้ายกันหนีไปเหมือนสัตว์ป่า คนส่วนใหญ่ต่างพากันกลับไปยังบ้านเกิดของตน ไม่กล้าเหยียบเข้าไปในเมืองอวิ๋นจี๋แม้แต่เพียงก้าวเดียว แต่ก็ยังมีผู้บำเพ็ญพรตอีกสิบกว่าคนที่จิตใจมีความกล้า ทว่าก็กล้าแค่เพียงรั้งอยู่ที่เมืองอวิ๋นจี่ ไม่กล้าเข้าไปในหมอกแห่งนั้นอีก
ในที่สุดเรือน
