้ยาก ได้แต่หวังว่าสุดท้ายแล้วจะได้หลุดพ้นอย่างสงบ”
ชายชราชุดเทานิ่งเงียบไปครู่ ก่อนกล่าวว่า “ท่านเจ้าอาวาสธรรมะล้ำลึก เขาจะต้องจากไปอย่างสงบแน่”
ฉานจึยกถ้วยชาขึ้นมา กล่าวว่า “ขอบคุณท่านนักพรต หวังว่าจะเป็นเช่นนั้น”
ชายชราชุดเทากล่าวต่อว่า “หลังเกิดเรื่องในคุกสะกดมาร ข้าก็เก็บตัวอยู่ที่อวิ๋นเมิ่งมาโดยตลอด ฉีหลินออกมาจากสำนักมาก่อเรื่องที่วัดกั่วเฉิง จริงอยู่ที่มันไม่เหมาะสม แต่เพราะว่ามันเป็นสัตว์เทพประจำสำนัก แล้วก็ไม่มีกฎสำนักที่สามารถควบคุมมันได้ ยิ่งไปกว่านั้นร่างศักดิ์สิทธิ์ของมันก็ได้รับบาดเจ็บไม่น้อย เรื่องนี้ข้าก็เลยคิดว่าแล้วๆ กันไปก็แล้วกัน”
ฉานจึวางถ้วยชาลง มุมปากคล้ายมีรอยยิ้มปรากฏขึ้นมา กล่าวว่า “นักพรตถานไม่คิดเล็กคิดน้อยเช่นนี้ นับว่าไว้หน้าทีเดียว”
ที่แท้ชายชราชุดเทาผู้นี้ก็คือนักพรตถานแห่งสำนักจงโจว
ว่ากันว่านักพรตไป๋เป็นผู้มีอำนาจตัวจริงของสำนักจงโจว แต่นางมิใช่เจ้าสำนัก
หลังจากหลิ่วฉือจากไปแล้ว นักพรตถานต่างหากถึงจะเป็นผู้ที่อยู่ในจุดสูงสุดของแผ่นดินเฉาเทียนอย่างแท้จริง
ไม่ว่าจะเป็นสภาวะหรือว่าสถานะ แต่ละด้านก็ล้วนแต่เป็นที่หนึ่ง
แต่แน่นอนว่านี่ย่อมไม่ได้นับรวมผู้ที่อยู่ในเรือน
