ารรักษามา ออกแรงเล็กน้อย ข้อนิ้วขาวซีดลง
แต่ไม่รู้ว่าเป็นเพราะสิ้นหวังจนไร้เรี่ยวแรงหรือว่าทำใจไม่ได้ สุดท้ายเขาก็ไม่สามารถฉีกบันทึกการรักษาเล่มนั้นให้ขาดได้
ผ่านไปครู่หนึ่งเขาก็สงบสติอารมณ์ลง เก็บบันทึกการรักษาเข้าไปในอกอย่างระมัดระวัง ก่อนจะคารวะไปทางโจวอวิ๋นมู่และหลูจินเพื่อแสดงการขอบคุณ
จากนั้นเขาก็คารวะไปทางเรือนจิ่งหยวนที่อยู่ในหมอกอันหนาทึบ
ก่อนจะหมุนตัวเดินออกไป
……………………………………………………………..
