่าถงเหยียนยังอยู่ในยอดเขาซ่อนเร้น
……
……
เมื่อถูกหนานว่างก่อความวุ่นวาย ชีวิตอันสงบสุขย่อมต้องกลายเป็นเรื่องที่ไม่มีทางเป็นไปได้
ไม่รู้ว่ามีสำนักมากน้อยเท่าไรที่ทิ้งลูกศิษย์เอาไว้ที่เมืองอวิ๋นจี่เพื่อคอยจับตาดูความเคลื่อนไหวภายในหมอกเแห่งนั้น กระทั่งพวกเขามองเห็นพวกเซ่อเซ่อสามคนเดินเข้าไปในหมอกแห่งนั้น อีกทั้งสำนักชิงซานก็ไม่ได้มีท่าทีขัดขวางใดๆ พวกเขาจึงเกิดความคิดมากมายขึ้นมาทันที
หลังจากทำการปรึกษากันแล้ว ต้าเจ๋อ สำนักฌานเป่าทงและสำนักอื่นๆ อีกสิบกว่าสำนักก็ส่งลูกศิษย์รุ่นเยาว์เข้าไปคารวะเช่นเดียวกัน
จิ๋งจิ่วไม่มีทางที่จะพบทุกคน ย่อมต้องเป็นกู้ชิงที่เป็นคนต้อนรับ
เขาตอบรับแต่ละคนอย่างคล่องแคล่ว บอกว่าตนเองเข้าใจความหมายของอีกฝ่าย เดี๋ยวตนเองจะต้องแจ้งให้อาจารย์ทราบอย่างแน่นอน จากนั้นก็ส่งพวกเขาออกไป คล้ายกับพนักงานต้อนรับหรือพ่อบ้านเป็นยิ่งนัก
หลังผ่านไปหลายวัน กู้ชิงนึกว่าคงจะไม่มีใครมาแล้ว แต่ใครจะไปคิดบ้างว่าผู้บำเพ็ญพรตที่มายังเมืองอวิ๋นจี่กลับมีจำนวนเยอะขึ้นเรื่อยๆ
ภายในเมืองที่มีไอหมอกปกคลุม ทุกที่ล้วนเต็มไปด้วยนักบวชที่สวมหมวกลี่เม่า ผู้บำเพ็ญพรตไร้สำนักที่มีสีหน้าหยิ่งทะนง ผู้อาวุโสของส
