เขาเสินม่อ แล้วมีหรือที่จะคาดเดาไม่ได้ว่านางกำลังคิดอะไรอยู่ เขากล่าวด้วยสีหน้าที่คร่ำเคร่งเล็กน้อย “กลับไปยอดเขาแล้วคัดบันทึกพันธนาการจิต...สองรอบ!”
ศิษย์น้องอวี้ซานกล่าวว่า “อ้อ” ออกมาอย่างน้อยใจ จากนั้นกลับเข้าไปยืนที่เดิมอย่างเชื่อฟัง
ศิษย์หนุ่มสาวเหล่านั้นเองก็ไม่ได้รับการเหลียวแลจากหลิ่วสือซุ่ย
“วุ่นวายอะไรกัน? ห้ามก่อเรื่องอีก!”
หยวนฉีจิงกล่าวสั่งสอนเสียงเย็นยะเยือก สั่งการให้ผู้อาวุโสของแต่ละยอดเขาพาลูกศิษย์กลับไป
……
……
จิ่งจิ่วจากชิงซานไปแบบนี้
พากระบี่แบกสวรรค์ ลัญจกรแห่งจักรพรรดิหมิง เจ้าล่าเยวี่ย หยวนฉวี่ กู้ชิง จัวหรูซุ่ยและความปรารถนาของศิษย์หนุ่มสาวของชิงซานอีกหลายๆ คนไปด้วย
คนที่ตามเขาไปมีแค่เพียงศิษย์หนุ่มสาวไม่กี่คนเหล่านี้ แต่พวกเขากลับเป็นอนาคตของชิงซาน
หลังจากนั้นสำนักอื่นๆ อย่างต้าเจ๋อ สำนักเสวียนหลิงเองก็ลากลับไปพร้อมกับความรู้สึกทอดถอนใจ
ไม่ว่าเจ้าสำนักหนุ่มผู้นั้นจะเป็นนักพรตจิ่งหยางกลับมาเกิดใหม่หรือว่าเป็นปีศาจกระบี่สรรพสิ่งรวมเป็นหนึ่ง เขาก็ล้วนแต่เป็นสิ่งที่อยู่ในระดับสูงสุดของชิงซาน
การจากไปของเขาจะทำให้เกิดการแตกแยก หรือว่า…แบ่งแยกสำนักหรือไม่?
แต่แน่นอนว่าการจะเกิดเหตุกา
