จข้าก็สับสนอย่างมากเหมือนกันนะ”
……
……
สุดท้ายแล้วการนิ่งเงียบก็ไม่มีทางที่จะดำเนินต่อไปได้
การเผชิญหน้าจะต้องมีช่วงเวลาหนึ่งที่กลายเป็นการปะทะ
เมื่อถึงตอนนั้น ลำแสงกระบี่ทั่วทั้งท้องฟ้าจะต้องทำให้ยอดเขาเทียนกวงเสียหายอย่างหนักแน่นอน
ในการเผชิญหน้าของทั้งสองฝ่าย ฝ่ายที่สนับสนุนจิ๋งจิ่วนั้นมีจำนวนน้อยกว่าอย่างเห็นได้ชัด ยิ่งไปกว่านั้นส่วนใหญ่ยังเป็นศิษย์ที่อายุน้อยด้วย
มีคนพลันคิดขึ้นมาได้ว่าก่อนหน้านี้นักพรตกว่างหยวนถูกส่งไปยังทะเลตะวันตก กระทั่งงานฉลองรับตำแหน่งเจ้าสำนักก็ยังไม่ให้เขากลับมาเข้าร่วม หรือว่าจิ๋งจิ่วจะคาดการณ์ถึงเหตุการณ์ในวันนี้เอาไว้ได้แต่แรกแล้ว?
บรรยากาศบนยอดเขาเทียนกวงยิ่งตึงเครียด ทันใดนั้นพลันมีเสียงที่น่าเกรงขาม แต่กลับฟังออกถึงความเหนื่อยล้าเสียงหนึ่งดังขึ้น
“ชิงซานเละเทะถึงขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไร?”
บนใบหน้าของหยวนฉีจิงไม่มีสีหน้าใดๆ แต่ไม่ว่าใครต่างก็มองออกถึงความโกรธและความเสียใจของเขา
วันนี้คืองานฉลองรับตำแหน่งเจ้าสำนักชิงซาน คนสำคัญจากทั่วทั้งแผ่นดินเฉาเทียนต่างเดินทางมาที่นี่ มีสำนักจำนวนมากขนาดนี้คอยมองดูอยู่ แต่ผลสุดท้ายกลับกลายเป็นสภาพแบบนี้
หรือสำนักชิงซานจะฆ่าฟันกันเองต่อหน้าคน
