เรื่องเหล่านี้ เขายื่นมือออกไปเรียกลมขึ้นมาสายหนึ่ง พลิกเปิดหน้าหนังสือ จากนั้นเริ่มอ่านหนังสือจำนวนนับหมื่นเล่มเหล่านี้พร้อมๆ กัน
ใช้เวลาไม่นาน เขาก็เจอคนที่ตัวเองต้องการตามหาอยู่ในบันทึกประจำอำเภออำเภอหนึ่งที่ขึ้นตรงกับเมืองไห่โจวและในบันทึกการสืบสวนเล่มหนึ่ง
เมื่อสามพันปีก่อน ในอำเภอแห่งนั้นพลันมีคนบ้าวัยกลางคนปรากฏขึ้นมาคนหนึ่ง
ทุกวันคนบ้าวัยกลางคนผู้นั้นจะตื่นขึ้นมาวิ่งอยู่ริมทะเล บอกว่าเสื้อผ้าของตนเล็กเกินไป อยากจะผอมอีกหน่อย แล้วก็บอกว่าอยากจะแข็งแรงขึ้นหน่อย เวลาที่สู้กับคนอื่นจะได้ไม่เสียเป ปรียบ
เมื่อวิ่งจนหอบ ร่างกายเปีกยชุ่มไปด้วยเหงื่อ เขาก็จะไปดื่มสุราที่เหลาสุราเล็กๆ แห่งหนึ่งที่อยู่ริมอำเภอ
สิ่งที่คนบ้าวัยกลางคนชอบกินมากที่สุดก็คือปลาเหว่ยอวี๋[1] แล้วก็ชอบดื่มสุราข้าวของเกาะเผิงไหล แต่ว่าคอไม่แข็งเท่าไหร่ ดื่มเพียงไม่กี่ถ้วยก็ถือว่ามากแล้ว
หลังจากนั้นเขาก็จะกล่าวคำพูดประโยคหนึ่งด้วยน้ำเสียงเมามายซ้ำไปซ้ำมาว่า
“อย่าออกไป”
“อย่าออกไป!”
……
……
ถ้าหากมีเพียงเท่านี้ คนบ้าวัยกลางคนผู้นั้นก็คงไม่มีสิทธิ์ที่จะถูกบันทึกอยู่ในบันทึกประจำอำเภอได้
แต่ปัญหาก็คือมีอยู่วันหนึ่งเขาดื่มสุรามา
