น้ำแข็งลูกนั้นพลางกล่าวเสียงเบาๆ ว่า “พวกเราไม่ใช่ลิงบนยอดเขาซื่อเยวี่ยเสียหน่อย หรือนักพรตทนถูกเหยียดหยามเช่นนี้ได้!”
“ถูกคนมองดูหน่อยก็ไม่เห็นจะมีอะไรเสียหาย ยิ่งไปกว่านั้นยังเป็นท่านผู้นี้ด้วย”
อินซานมองไปทางด้านนั้นอย่างเงียบๆ ก่อนกล่าวว่า “ยิ่งไปกว่านั้นไม่แน่ว่าความรู้สึกสงสัยใคร่รู้ของฝ่าบาทราชินีอาจจะมีประโยชน์ต่อการกางปีกของข้าก็เป็นได้”
สองคนหนึ่งนกกลับมายังห้องที่อยู่ใต้ท้องเรือ กระแสจิตของราชินีแคว้นเสวี่ยเองก็ตามเข้ามาเช่นกัน ข่ายพลังที่วางเป็นชั้นๆ ที่วางเอาไว้ในเรือมหาสมบัติไม่สามารถขัดขวางอะไรได ด้
บนพื้นภายในห้องนั้น ใช้ปรอทจากในดินแดนหมิงวาดเป็นข่ายพลังที่ไร้รูปลักษณ์ขึ้นมา
ปรมาจารย์สำนักเสวียนอินยื่นมือเข้าไปในกระถางธูปอย่างเงียบๆ ใช้เพลิงมารจุดไฟบนหินผลึกระดับสูงที่ถูกบดจนเป็นผงละเอียด
ด้านล่างพื้นห้องมีวัตถุวิเศษที่มีไอพลังบริสุทธิ์อยู่สิบเอ็ดชิ้นแอบซ่อนอยู่ วัตถุวิเศษเหล่านั้นใช้เป็น ‘อิฐ’ รองกระถางแห่งความว่างเปล่า
สิ่งที่เรียกว่ากระถางแห่งความว่างเปล่าก็คือเงาของเตาหลอมผลึกภายในเรือมหาสมบัติที่ทอดเข้ามาภายในห้องนี้
ถ้วยกระเบื้องลอยขึ้นมา ไขกระดูกของชางหลงที่เป็นสีเทา