อย่างชัดเจน ทางใต้เป็นป่าทึบที่เขียวชอุ่ม ทางเหนือนั้นเป็นภูเขาที่สูงชันจนแทบจะไม่มีร่องรอยของผู้คนอยู่อาศัย บน นยอดเขาที่ที่อยู่ในจุดสูงที่สุดมีหิมะที่ไม่ละลายตลอดทั้งปีทับถมกันอยู่
สำหรับกองทัพแล้ว ตำแหน่งภูมิประเทศของที่นี่มีความสำคัญอย่างมาก แต่สำหรับผู้บำเพ็ญพรตที่บินไปบินมาได้อย่างอิสระแล้วไม่ได้มีประโยชน์อะไรนัก ที่นี่ไม่มีเส้นปราณวิญญาณอะไร มีเพ พียงพลังวิญญาณอันน้อยนิด ดังนั้นในป่าที่สวยงามทางใต้จึงมีสำนักเล็กๆ ที่ไม่มีชื่อเสียงเพียงสองสามสำนัก ส่วนบริเวณหน้าผาทางทิศเหนือก็พอจะมองเห็นร่องรอยของผู้บำเพ็ญพรตไร้สำนัก และผู้บำเพ็ญพรตวิถีมารได้บางครั้งบางคราว
ลำแสงกระบี่ส่องสว่างยอดเขา เจ้าล่าเยวี่ยบินลงไป ภายใต้การควบคุมอย่างตั้งใจของนาง กระบี่มิคำนึงมิได้เปล่งแสงที่สะดุดตานัก
“ห่างออกไปทางเหนือเจ็ดสิบลี้ มีปีศาจภูเขาตัวหนึ่งกำลังหนีไปทางเหนือ ภายใต้ถ้ำไม่มีกลิ่นเลือดมนุษย์ ข้าไม่ได้ฟันมัน ทางใต้มีคนรับรู้ได้แล้ว แต่ไม่กล้าเข้ามา”
ผู้อาวุโสของสำนักเล็กๆ เหล่านั้นอย่างมากก็อยู่ในขั้นมิประจักษ์ เมื่อรับรู้ได้ถึงการมาเยือนของพวกเขา ไหนเลยจะกล้าเข้ามา
จิ๋งจิ่วนั่งขัดสมาธิ เริ่มหลับตาทำสมาธิ
“ที่นี่อย่างนั้น
