หรือ?”
จัวหรูซุ่ยมองเห็นชั้นเมฆที่อยู่ด้านบน มองดูภูเขาหินที่รกร้างรอบกาย รู้สึกเหลวไหลยิ่งนัก พลังวิญญาณของที่นี่น้อยนิดเพียงนี้ ทำไมถึงต้องมาบำเพ็ญเพียรที่นี่ด้วย?
ในขณะที่เขาพูด เจ้าล่าเยวี่ยและกู้ชิงก็นั่งลงไปข้างกายจิ๋งจิ่ว จากนั้นหลับตาลง
อาต้าเองก็ปีนขึ้นบนหัวของจิ๋งจิ่ว
จัวหรูซุ่ยยิ่งรู้สึกเหลวไหลขึ้นกว่าเดิม ในใจครุ่นคิดว่าอาจารย์อาเจ้าสำนักบอกว่าจะพาทุกคนมาบำเพ็ญเพียรด้วยกันมิใช่หรือ? หรือว่าบำเพ็ญเพียรด้วยกันก็คือ….บำเพ็ญเพียรด้วยกัน นจริงๆ? ท่านไม่มียาวิเศษอะไรให้พวกข้าหน่อยหรือ? ไม่มีของจำพวกวิชาลับของเซียนกระบี่มาสอนพวกข้าหน่อยหรือ?
คิดส่วนคิด ในเวลานี้ไม่มีใครฟังคำพูดเขา เขาจึงได้แต่ต้องนั่งลงไป
……
……
ห่างออกไปทางใต้สามร้อยเจ็บสิบลี้มีสำนักเล็กๆ อยู่แห่งหนึ่งชื่อว่าสำนักเสวียนเทียน
โจวอวิ๋นมู่เป็นผู้อาวุโสรุ่นที่สามที่ยังเหลืออยู่เพียงคนเดียวของสำนักเสวียนเทียน พรสวรรค์ไม่ธรรมดา บรรลุขั้นจินตันระดับสูงแล้ว หากเปลี่ยนเป็นสภาวะของสำนักชิงซานก็อยู่ในขั นคเนจรระดับต้น
อย่าว่าแต่สำนักเสวียนเทียนในตอนนี้เลย ต่อให้นับตั้งแต่ก่อตั้งสำนักมาก็ไม่มีใครที่จะมีสภาวะสูงส่งกว่าเขา
เมื่อหลายปี
