างเยือกเย็น
เรื่องราวที่เกิดขึ้นระหว่างชายหญิงคู่นี้นั้นมีชื่อเสียงในโลกแห่งการบำเพ็ญพรตอย่างมากจริงๆ
ไป๋เจ่าเก็บพลัง
แผนที่ที่อยู่ในตำหนักเปลี่ยนเป็นจุดแสงก่อนจะหายไป
“แผ่นดินเฉาเทียนไม่ได้ถูกเผ่าหมิงบุกโจมตีมาเป็นเวลาสามร้อยกว่าปีแล้ว มีปรากฏตัวบ้างเป็นบางครั้ง แต่มีจำนวนที่น้อยอย่างมาก ในช่วงเวลาหกสิบปีที่ผ่านมานี้มีเพียงแค่ร่างเงาที่ปรากฏขึ้นมา ยากที่จะก่อความวุ่นวายอะไรได้ เขาอวิ๋นเมิ่งไม่เคยปฏิเสธความเสียสละของสหายชิงซานเมื่อในอดีต แล้วก็ไม่กล้าแสดงความไม่เคารพใดๆ แต่ถ้าจะมีคำพูดที่ไม่เคารพอยู่บ้างล่ะก็ นั่นก็คือในเมื่อนี่คือความผิดที่นักพรตไท่ผิงก่อเอาไว้ สำนักชิงซานก็ควรรับผิดชอบมากกว่านี้”
นางมองไปทางฉานจึพลางกล่าวว่า “พวกเราคงยืนยันตามคำเรียกร้องที่ได้ว่าเอาไว้ในตอนฤดูใบไม้ผลิ รายละเอียดของส่วนแบ่งที่เกี่ยวข้องก็ได้ส่งไปยังเมืองเจาเกอแล้ว”
ฉานจึนั่งขัดสมาธิอยู่บนเก้าอี้ ส่งสัญญาณบอกว่าตนเองไม่มีอะไรอยากพูด
ไป๋เจ่ามองไปทางจางอี๋อ้ายก่อนกลาวว่า “อาจารย์อาจาง กรมชิงเทียนน่าจะเห็นรายละเอียดที่ข้าส่งไปให้แล้วกระมัง”
นางยิ่งเรียกขานอย่างเคารพ สีหน้าของจางอี๋อ้ายก็ยิ่งดูแย่
“ตามกฎของงานชุมนุม
