ในวันเวลาและสถานที่ที่เขากำหนดเอาไว้
หมิงซือรับผิดชอบเรื่องระบุตัวคนและช่วยเขาวางแผน
ส่วนหลังจากที่ปุโรหิตเหล่านั้นขึ้นไปปรากฏตัวอยู่บนแผ่นดินเฉาเทียนแล้วจะเกิดอะไรขึ้น นั่นมันเป็นปัญหาของจิ๋งจิ่ว
ถงเหยียนกล่าวว่า “หากปุโรหิตเหล่านั้นยังลังเลอยู่ ข้าอยากจะเจอมหาปุโรหิตเสียหน่อย”
บนใบหน้ากึ่งโปร่งแสงของหมิงซือมีแสงสว่างแปลกๆ ปรากฏขึ้นมาวูบหนึ่ง เขากล่าวว่า “เจ้าอยากตายหรือ?”
ถงเหยียนมองดูใบหน้าของเขา กล่าวว่า “ในที่สุดตอนนี้ข้าก็เชื่อข่าวลือนั่นแล้ว…ท่านเป็นลูกศิษย์ของนักพรตไท่ผิงจริงๆ ด้วย”
หมิงซือกล่าวว่า “นักเรียน”
ถงเหยียนกล่าวว่า “ข้าเป็นลูกศิษย์ของสำนักจงโจว ขอเพียงมหาปุโรหิตไม่รู้ว่าข้าออกมาจากสำนักจงโจวแล้ว แค่เจอหน้าสักครั้งก็ไม่มีปัญหาอะไร แต่ก่อนอื่นคือต้องมั่นใจก่อนเขาไม่ รู้เรื่องนี้จริงๆ”
หมิงซือกล่าวว่า “คนของข้าคอยจับตาดูเขาอยู่ตลอดเวลา เพลิงวิญญาณของเขามีปัญหาเล็กน้อย เวลานี้ล้างตัวอยู่ในแม่น้ำหมิง ไม่ได้ติดต่อกับนักพรตไป๋”
ถงเหยียนพลันถามขึ้นมาว่า “การจะติดต่อโลกด้านบนจากที่นี่เป็นเรื่องที่ยากมาก เช่นนั้นท่านติดต่อกับจิ๋งจิ่วอย่างไร?”
หมิงซือกล่าวว่า “เจ้าสำนักเชื่อใจเจ้าขนาดนี
