ังอาศัยอยู่ที่ยอดเขาเสินม่อ อย่ างนั้นสถานะของยอดเขาเสินม่อก็ย่อมต้องไม่เหมือนเมื่อก่อน พวกเขาที่เป็นศิษย์ของ….เดี๋ยวก่อน!
ในที่สุดตอนนี้เขาก็ได้สติขึ้นมา ก่อนจะตกตะลึงไปทันที อาจารย์….เป็นเจ้าสำนักอย่างนั้นหรือ?
เขารู้สึกสงสัยว่าเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้ใช่ภาพลวงตาหรือไม่
ตัวเองยังเก็บตัวอยู่ในตำหนัก ภาพเหล่านั้นคือกิเลสภายในใจ?
เขามองดูหยวนฉวี่และกู้ชิง คิดอยากจะได้รับความช่วยเหลือจากพวกเขา แต่กลับพบว่าสถานการณ์ของศิษย์พี่ทั้งสองคนก็ไม่ปกติเช่นกัน
หยวนฉวี่ได้สติกลับมาจากความดีใจอย่างบ้าคลั่ง ในเวลานี้เขากำลังนั่งเหม่ออยู่ริมผากับกู้ชิง มองดูทะเลเมฆสีเงินที่อยู่ภายใต้ท้องฟ้ายามค่ำคืน ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่
ผิงหย่งเจียเดินเข้าไป จากนั้นนอนลงข้างๆ พวกเขา นิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง จู่ๆ ก็กล่าวขึ้นมาว่า “แบบนี้ถือว่าพวกเราชนะอย่างง่ายๆ หรือเปล่า?”
“ใช่ เพียงแต่รู้สึกว่าความกดดันก็มากเหมือนกันนี่สิ” หยวนฉวี่นิ่งเงียบไปครู่ ก่อนจะกล่าวขึ้นมาอย่างจริงจังว่า “พรุ่งนี้ข้าจะเริ่มเก็บตัว จะทำให้เจ้าสำนักขายหน้าไม่ได้เด็ดขาด”
กู้ชิงนิ่งเงียบไม่พูดอะไร ในใจครุ่นคิดว่าเรื่องความกดดันเนี่ย ข้าว่าไม่ใช่พวกเจ้าหรอก...
ริมผา
