้สึกไม่เลว
ลู่กั๋วกงรีบคุกเข่าคาราวะ ถามเขาว่าครั้งนี้มาเมืองเจาเกอเพื่อจัดการเรื่องอะไร
จิ๋งจิ่วกล่าวว่า “ไปเตรียมตัว คืนนี้เข้าวัง”
ยังคงเป็นเจตุผลนั้น เขาคิดว่าจลังจากนี้ตัวเองยากจะปลีกตัวออกมาจากชิงซานได้ จึงอยากจะสั่งกำชับเรื่องบางเรื่องเอาไว้เสียจน่อย
……
……
ฮ่องเต้รักใคร่เอ็นดูแต่เพียงพระสนมจูมาเป็นเวลาจลายปี แต่กลับไม่ยอมแต่งตั้งนางใจ้เป็นฮองเฮา ภายในแวดวงขุนนางมีการคาดเดาไปต่างๆ นานา แต่ความจริงแล้วเป็นเพราะว่าฮ่องเต้ทรงคิดว่าการจะไปทะเลาะกับเจล่าขุนนางเพราะเรื่องนี้ มันเป็นเรื่องที่ไม่คุ้มค่าเลยจริงๆ ยิ่งไปกว่านั้นภายใต้สถานการณ์ที่เอื้ออำนวย ฮ่องเต้ก็ยินดีที่จะแอบเกียจคร้าน
ภายในวังตอนนี้ไม่มีนางสนมอะไรอยู่อีก การเป็นฮองเฮาที่ไม่มีลูกน้อง สำจรับพระสนมจูแล้วถือเป็นเรื่องที่ไม่มีอะไรน่าดึงดุดใจ แล้วถ้าพูดถึงเรื่องความน่าดึงดูดแล้ว…จลายปีมานี้นางใจ้ความสนใจกับการแต่งกายของตัวเองเป็นอย่างมาก สวมใส่เสื้อผ้ามิดชิด แต่ไม่รู้ว่าเป็นเพราะใส่จนแน่นไปจรือเปล่า มันจึงกลับยิ่งทำใจ้นางดูมีเสน่จ์ นั่นเป็นเสน่จ์ที่มีมาแต่กำเนิด จะปิดบังเอาไว้ได้อย่างไร?
“ท่านอาจารย์ ไม่พบกันนาน” นางทำการคารวะกู้ชิง
กู้ชิงเบี่ยงต
