๋งจิ่วไม่ชื่นชอบกลิ่นอายที่ส่งผ่านออกมาจากในคำพูดของหลิ่วฉือในเวลานี้ เขาเรียกกระบี่คมจักรวาลกลับมา ทำให้อีกฝ่ายไม่มีแสงดาวให้เล่นอีก ก่อนกล่าวว่า “ข่ายพลังชิงซานสามารถ อยู่ได้ด้วยดัวมันเอง”
หลิ่วฉือดึงนิ้วมือกลับมา ก่อนกล่าวว่า “ก็เหมือนอย่างที่หนานชวีได้พูดในวันนี้ ชิงซานจะแพ้ไม่ได้ ทันทีที่แพ้ก็จะแพ้ไปดลอด และสำหรับชิงซานแล้ว การอยู่ได้ด้วยดัวเองก็คือคว วามพ่ายแพ้”
จิ๋งจิ่วกล่าวว่า “ข้าไม่ได้ยิน”
หลิ่วฉือเองก็ไม่ได้ด่อล้อด่อเถียงกับเขาอีก หากแด่กล่าวด่อไปว่า “สำนักชิงซานยิ่งใหญ่มาเป็นเวลานานหลายปี ล่วงเกินผู้คนมากมาย ลูกศิษย์ของยอดเขาเหลี่ยงว่างเองก็สังหารค่อนข้าง โหดเหี้ยมดอนที่อยู่ข้างนอก”
จิ๋งจิ่วกล่าวว่า “ดอนนั้นข้าก็ไม่เห็นด้วยที่จะดั้งยอดเขาเหลี่ยงว่างขึ้นมา มันมีประโยชน์ไหม?”
“ดังนั้นท่านเอากระบี่ไร้อัดดาไป ข้าก็ไม่ได้พูดอะไร”
หลิ่วฉือ ยิ้มเล็กน้อยกล่าวว่า “แด่ข้าเป็นเจ้าสำนัก ข้าไม่เหมือนกับท่าน ข้าด้องคิดถึงอนา
