แรงทั้งสองสายต่างตรึงอีกฝ่ายเอาไว้ ทั้งสองฝ่ายอาจจะชักกระบี่ออกมาได้ทุกเมื่อ อีกฝ่ายเองก็เป็นผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดบนแผ่นดินเฉาเทียนเช่นกัน ในเวลาเช่นนี้หลิ่วฉือไม่อาจแบ่งสมาธิไปคิดเรื่องอื่นได้ อย่างเช่นความจริงตัวเองไม่มีกระบี่ หรืออย่างเช่นหนานชวีอยู่ที่ไหน...
ต่อให้จู่ๆ หนานชวีจะปรากฏตัวออกมาอย่างที่จิ๋งจิ่วคาดการณ์เอาไว้ เขาก็ทำได้เพียงยังไม่ต้องไปสนใจ
ตอนนี้ชิงซานทั้งสำนักอยู่ที่นี่ ต่อให้หนานชวีปรากฏตัวออกมาแล้วจะทำอะไรได้?
ถ้าหากหนานชวีฉวยโอกาสหนีไปลอบโจมตีชิงซาน ที่นั่นก็มีเรื่องประหลาดใจรอเขาอยู่เช่นกัน
……
……
บนน้ำทะเลที่กลายเป็นน้ำแข็ง เกาะเซ่าหมิงเป็นเหมือนอัญมณีสีดำที่ตกลงไปในน้ำค้างแข็ง ด้านบนสุดถูกเทพกระบี่ตัดจนราบเรียบ แวววาวเป็นอย่างมาก แสงอาทิตย์ที่สะท้อนออกมายิ่งดูงดงาม หากสังเกตดูดีๆ จะมองเห็นอุโมงค์ใต้ดินบางส่วนด้วย
เรือกระบี่ของยอดเขาซั่งเต๋อยังคงจับตาดูภาพเหตุการณ์นี้อยู่บนท้องฟ้า
ห่างออกไปไม่ไกลคือเรือเมฆของสำนักจงโจว เรือความรู้ดุจมหานทีของเรือนอี้เหมา ภายในก้อนเมฆมีเสียงสวดมนต์ของเหล่าสมณะแห่งตำหนักแสดงธรรมของวัดกั่วเฉิงดังลอยออกมา
ต่อให้นักพรตไท่ผิงจะร้ายกาจแค่ไหน เขา
