ักผ่อนสบายๆ อยู่ที่ชิงซาน มาที่นี่ทำไม?”
แมวขาวเบือนหน้าหนี ไม่คิดจะสนใจนาง
จากการเรียกขานพอจะฟังออกว่าตอนนี้นางกำลังโกรธอยู่ ไม่อย่างนั้นนางควรจะเรียกมันว่าอาต้า
หนานว่างอยู่ในขั้นทะลวงสวรรค์ระดับสูง ย่อมสู้มันไม่ได้ แต่ปัญหาก็คือผู้หญิงนั้นเป็นสิ่งมีชีวิตที่ยุ่งยากวุ่นวายชนิดหนึ่ง การสู้กับผู้หญิงมักจะทำให้เกิดปัญหายุ่งยากอื่น นๆ ตามมามากมาย
หนานว่างก็คือผู้หญิงที่วุ่นวายที่สุดในชิงซานคนนั้น ด้วยความรักจากอาจารย์และเหล่าศิษย์พี่จึงทำให้นางใจกล้าเป็นอย่างมาก ตั้งแต่เด็กก็กล้าที่จะดึงหนวดของมัน พอโตขึ้น มาหน่อยก็กล้าที่จะวิ่งไล่มันไปทุกที่ ที่น่าโมโหที่สุดก็คือนางมีอะไรดีๆ ขนาดนั้นแต่กลับไม่ยอมอุ้มมัน ชอบเอาแต่หิ้วคอของมัน ทำแบบนั้นไม่สบายรู้มั้ย~
—-ยังคงเป็นล่าเยวี่ยที่ดีกว่า
แมวขาวที่พึ่งจะออกมาจากยอดเขาเสินม่อได้ไม่นานเริ่มคิดถึงอ้อมอกอันอบอุ่นในอดีต
จากนั้นคิดขึ้นมาได้ว่าล่าเยวี่ยน้อยก็ไม่ได้อุ้มตัวเองมาเป็นเวลานานแล้ว จึงอดรู้สึกขมขื่นขึ้นมาไม่ได้
จิ๋งจิ่วกล่าวอธิบายว่า “ท่านไป๋กุ่ยถนัดเรื่องดมกลิ่น”
แมวขาวรู้สึกประหลาดใจ วันนี้เป็นอะไรกัน ทำไมถึงเรียกแต่ชื่อเล่นของข้า?
เหตุผล
