ะไรกับเขาที่เรียนหนังสือจนคร่ำครึ”
ปู้ชิวเซียวดึงสายตากลับมา มองดูเขาพลางกล่าวอย่างจริงจัง “เรื่องนี้ไม่เหมือนอย่างที่เจ้าคิดเอาไว้”
จิ๋งจิ่วกล่าวว่า “แน่นอน ในเวลานั้นท่านอายุยังน้อย เป็นเจ้าเรือนในอนาคต แต่นางกลับเป็นผู้อาวุโสสูงสุดของสำนัก กแม่ชีสุ่ยเยวี่ยแล้ว ดูยังไงก็….”
สายตาของปู้ชิวเซียวพลันเย็นยะเยือกขึ้นมา
จิ๋งจิ่วหยุดพูดอย่างรู้ตัว
ปู้ชิวเซียวสะกดอารมณ์ที่สับสนเป็นอย่างยิ่งภายในจิตใจ ก่อนกล่าวว่า “ว่ามา เจ้าต้องการอะไรกันแน่?”
จิ๋งจิ่วกล่าวว่า “เรื่องงานแต่งของหลีเกอร์และเฉินซือ ท่านต้องเห็นด้วยและรีบเร่งให้จัดงาน ส่วนเรื่องสืบทอดรา าชบัลลังก์ เรือนอี้เหมาต้องรักษาจุดยืนที่เป็นกลาง”
ปู้ชิวเซียวนิ่งเงียบไปครู่ ก่อนกล่าวว่า “ความจริงข้าก็อยากรู้เหมือนกันว่าหากข้าไม่เห็นด้วย เจ้าจะทำอย่างไร”
เกี่ยวกับเรื่องในตอนนั้น จิ๋งจิ่วเพียงแค่คาดเดาเท่านั้น หาได้มีหลักฐานใดๆ ไม่
ต่อให้มีหลักฐาน แต่เรื่องในอดีตเหล่านั้นจะทำอะไรคนอย่างเจ้าแห่งเรือนอี้เหมาได้จริงๆ อย่างนั้นหรือ?”
“ข้าสามารถให้เจวี่ยนเหลียนเหรินป่าวประกาศข่าวนี้ออกไปได้ แต่แบบนั้นมันช้าเกินไป ข้าจะไปที่สำนักแม่ชีสุ่ยเย ยวี่ยเลย”
จิ๋งจิ่วกล่าวว่า “หา
