ญิงของยอดเขาชิงหรง พูดคุยกันเสียงดัง ทั่วทั้งยอดเขาต่างได้ยินเสียงพูดคุยจ๊อกแจ๊กจอแจของพวกนาง เสียงดังถึงขนาดที่ว่าดังออกไปนอกยอดเขา
กระบี่คมจักรวาลลอยลงบนยอดเขาเสินม่อ จิ๋งจิ่วได้ยินเสียงที่ดังมาจากยอดเขาฝั่งตรงข้าม จึงอดส่ายศีรษะไม่ได้ ในใจครุ่นคิดว่าผ่านมานานหลายปีขนาดนี้ก็ยังเป็นแบบนี้ ไม่รู้จะทำอย่างไรจริงๆ
เจ้าล่าเยวี่ยเดินเข้ามา
จิ๋งจิ่วส่งสายตาบอกว่าประเดี๋ยวค่อยคุยกัน
กู้ชิงและหยวนฉวี่คาดเดาได้ว่าเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้จะต้องเกี่ยวข้องกับอาจารย์ (อาจารย์อา) อย่างแน่นอน จึงทั้งรู้สึกวิตกกังวลและค่อนข้างตื่นเต้น
แมวขาวเดินออกมาจากในถ้ำอย่างเงียบๆ กระดิ่งที่ห้อยอยู่ตรงลำคอไม่ได้ส่งเสียงออกมาแม้แต่นิดเดียว
จิ๋งจิ่วกล่าวว่า “อาต้า สบายดีไหม”
แมวขาวเดินมาตรงหน้าเขา ใช้อุ้งเท้าเยียบเท้าของเขา สายตาดูโกรธแค้นเป็นอย่างมาก ในใจคิดว่าข้าไม่สบายเลยแม้แต่นิดเดียว ตอนเจ้าไม่อยู่ชิงซาน เด็กพวกนี้โกรธข้าเรื่องที่เกิดขึ้นที่วัดกั่วเฉิง ไม่ยอมสนใจข้า กระทั่งล่าเยวี่ยก็ไม่ยอมอุ้มข้าแล้ว
เออใช่ แล้วก็ยังมีเด็กบ้าคนหนึ่งกล้ามาจับหางข้า นี่มันรังแกแมวชัดๆ
ในเวลานี้เอง ผิงหย่งเจียเดินเข้ามาตรงหน้าผา
