อาวุธวิเศษออกมาอย่างไม่ลังเล ก่อนจะพุ่งเข้าไปทางทะเลสาบ
ตอนนี้เป็นเวลากลางวัน ดวงอาทิตย์ในฤดูใบไม้ผลิบนท้องฟ้าสีครามเจิดจ้าเป็นอย่างมาก แต่จู่ๆ มันกลับสลัวลง
ตะเกียงอมตะภายในสำนักแม่ชีสว่างขึ้นมาพร้อมกัน ตะเกียงแต่ละอันเชื่อมต่อกันกลายเป็นข่ายพลังที่มีความแข็งแกร่ง
เสียงตูมดังสนั่น
อาวุธวิเศษบินกลับมา
ในเวลานี้ถงเหยียนถึงได้รู้ว่าข่ายพลังตะเกียงของสำนักแม่ชีสุ่ยเยวี่ยอันนี้ นอกจากจะใช้ผนึกความหนาวเย็นบนร่างกายของเสวี่ยจีแล้ว มันยังใช้เพื่อรับมือกับตนเองด้วย!
กระบี่คมจักรวาลส่งเสียงหวึ่งออกมาเบาๆ ระลอกคลื่นเล็กๆ บนผิวทะเลสาบยิ่งหนาแน่นขึ้น
ถงเหยียนกล่าวกับจิ๋งจิ่วว่า “นี้เจ้าจะแย่งไปจริงๆ หรือ?”
จิ๋งจิ่วกล่าวว่า “ตอนอยู่ในวัดกั่วเฉิง ข้าชนะพนันกับฉีหลิน เดิมคันฉ่องฟ้ากระจ่างก็ควรเอามาให้ข้ายืมใช้ระยะหนึ่ง เจ้าสงบจิตใจบำเพ็ญเพียรอยู่ที่นี่ก่อน เอาไว้ตอนที่ไปทะเลตะวันตก เดี๋ยวข้าจะคืนให้เจ้า”
ถงเหยียนขมวดคิ้วขึ้นมา ในใจครุ่นคิดว่าทำไมเจ้าถึงรู้ว่าข้าจะไปทะเลตะวันตก? จึงกล่าวถามขึ้นมาว่า “นางจะถูกคนอื่นเห็นแน่ ถึงตอนนั้นพวกเจ้าจะทำอย่างไร?”
สายเลือดของเสวี่ยจีแข็งแกร่งเกินไป ความหนาวเย็นภายในร่างกายสามารถสะเทือนฟ
