นชะงักลงเล็กน้อย ก่อนจะค่อยๆ หมุนตัวกลับมามองนาง พลางกล่าวว่า “ข้าเห็นศพของของเจียงรุ่ยอยู่ในที่ราบหิมะ”
เดิมเซ่อเซ่อแสร้งทำเป็นร้องไห้ เมื่อได้ยินคำพูดนี้ เสียงสะอื้นในน้ำเสียงพลันหายไปทันที นางกล่าวอย่างจริงจังและเต็มไปด้วยความเห็นใจว่า “นี่ช่างเป็นเรื่องที่น่าเสียใจจริงๆ”
เหอจานกล่าว “เจ้าปล่อยเขาไปจะเป็นอะไร?”
เซ่อเซ่อกล่าวอย่างหยิ่งยโสว่า “ข้าจะฆ่าเขา แล้วจะเป็นอะไร?”
เหอจานถอนใจ หมุนตัวเดินจากไป การเคลื่อนไหวดูเลื่อนลอยคล้ายวิญญาณ
เซ่อเซ่อรู้ว่าตนเองไล่ตามเขาไม่ทัน ทั้งโกรธแล้วก็สงสัย ในใจครุ่นคิดว่าการเคลื่อนไหวที่แปลกประหลาดนี้ เจ้าไปเรียนมาจากที่ไหนกัน?
ทันใดนั้นนางพลันคิดถึงวิชาที่เหอจานเรียนกับขันทีชราแซ่หงในดินแดนแห่งความฝัน จึงเอามือขึ้นมาปิดปากด้วยความตกใจ คิดในใจว่าหรือเจ้าตัดไอนั่นของตัวเองไปจริงๆ แล้ว?
……
……
ด้านหลังเมืองไป๋เฉิงมีภูเขาอยู่ลูกหนึ่ง
ด้านล่างภูเขามีวัดอยู่แห่งหนึ่ง
ภายในวัดมีพระพุทธรูปทองคำอยู่องค์หนึ่ง
ที่ผ่านมาในวัดนี้ไม่มีพระ แต่ตอนนี้มีอยู่องค์หนึ่ง
พระน้อยรูปหนึ่งที่มีสถานะสูงสุดในสำนักฌาน
ฉานจึมาอยู่เมืองไป๋เฉิงได้เจ็ดปีแล้ว
ในช่วงเวลาเจ็ดปีนี้เขาเอาแ
